"ดี ดี ดี กล้ามาจริง ๆ ด้วย"
"เด็กหนุ่ม ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ"
"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันก็จะสั่งสอนนายให้ดี ๆ ว่าการอวดเบ่งต้องแลกมาด้วยอะไร"
วางสายโทรศัพท์ รอยยิ้มที่มุมปากของเฉินม่อยิ่งเย็นเยียบ
จากนั้นเขาเปิดคอมพิวเตอร์ เข้าสู่ระบบนัดหมาย จัดให้จวินเหิงอยู่ในรายชื่อลูกค้าของตัวเอง
แล้วเขาก็เดินออกจากห้องทำงานด้วยสีหน้าเย็นชา
……
แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนถนนในเมืองเจียงไห่
หลังจากจวินเหิงและเจียงหมิงเยวี่ยกินอาหารเช้าเสร็จ ก็เรียกรถแท็กซี่ไปเฟ่ยชุ่ยวาน
ตลอดทาง เจียงหมิงเยวี่ยดูค่อนข้างประหม่า
เธอก้มหน้าก้มตาเปิดดูข้อมูลราคาบ้านในมือถือ
ทุกครั้งที่เห็นตัวเลขหลักล้าน ก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเฮือก
"จวินเหิง เราจะไปอยู่บ้านที่เฟ่ยชุ่ยวานจริง ๆ เหรอ"
เธอลดเสียงลง กระซิบข้างหูจวินเหิง
"ที่นั่นหลังที่ถูกที่สุดก็ห้าล้านแล้วนะ..."
"วางใจเถอะ ผมมีแผนของผม"
จวินเหิงยิ้ม "วันนี้ไปดูก่อน ถ้าเหมาะก็ตกลงเลย"
เจียงหมิงเยวี่ยอ้าปากอยากจะพูดอะไร
แต่สุดท้ายก็หุบปากเงียบแต่โดยดี
รถแท็กซี่จอดที่ทางเข้าเฟ่ยชุ่ยวาน จวินเหิงจ่ายค่าโดยสาร ทั้งสองลงจากรถ
เฟ่ยชุ่ยวานสมเป็นย่านคนรวยชื่อดังของเมืองเจียงไห่ ตั้งอยู่ริมน้ำติดภูเขา สภาพแวดล้อมเงียบสงบ
ริมถนนสองข้างทางปลูกต้นปาล์มสูงใหญ่เต็มไปหมด สายลมพัดใบไม้ไหวส่ายดังซ่า ๆ
"สภาพแวดล้อมที่นี่ดีจริง ๆ..."