"ฮ่าๆ มาแล้ว มาแล้ว!"
"พวกเจ้าว่าใครจะชนะ?"
"ต้องเป็นนายน้อยชงสิ! เขาฝึกยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก"
"ได้ยินว่าไม่กี่วันก่อนทดสอบแรงหมัด ได้ถึงสามร้อยกิโลกรัม น่ากลัวมาก!"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นระงม ทั้งสงสัย ทั้งแฝงความสะใจ
แต่ส่วนใหญ่ ล้วนคาดหวังจะได้ดูเรื่องสนุก
จี้หยุนชางและหร่วนหลิงซานยืนมองอยู่ไม่ไกล ต่างก็มีความสงสัยใคร่รู้เล็กน้อยต่อเด็กหนุ่มแต่งตัวธรรมดาคนนี้
ส่วนหร่วนเทียนกังและหร่วนเทียนเหิงนั่งอยู่บนที่นั่งสูง ในแววตาฉายความสนใจ
เพราะตั้งแต่ชั้นหนึ่ง พวกเขาก็สังเกตเห็นความไม่ธรรมดาของจวินเหิง
บวกกับผลทดสอบที่ออกมาก่อนหน้านี้ ยิ่งทำให้ผู้อาวุโสทั้งสองคาดหวังกับจวินเหิงเป็นพิเศษ
ภายใต้สายตาจับจ้องของทุกคน จวินเหิงค่อยๆก้าวเดินออกมา
หวังชงยืนอยู่ตรงข้าม มุมปากแขวนรอยยิ้มเหี้ยม
ชุดสูทสีขาวที่ตัดเย็บพอดีตัว เขาถอดเสื้อนอกยื่นให้ลูกสมุนข้างๆ
เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำ แขนพับขึ้นถึงท่อนแขน เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นแข็งแรง
"ไอ้หนู คุกเข่าลงคำนับข้าสามทีเสีย ข้าอาจจะพิจารณาออกมือเบาลงหน่อย"
เสียงหวังชงเต็มไปด้วยความดูถูกที่ไม่ปิดบัง
ผู้คนรอบข้างแยกออกโดยอัตโนมัติ เกิดเป็นพื้นที่ว่างวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสิบเมตร
ทุกสายตาจับจ้องไปที่ทั้งคู่
จวินเหิงยืนอยู่ห่างจากหวังชงสามเมตร
เขาใส่เสื้อยืดสีขาว ด้านล่างเป็นกางเกงลำลอง รองเท้าผ้าใบ