เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างบานเกล็ดเข้ามาในห้องนอน
จวินเหิงตื่นขึ้นอย่างสดชื่น รู้สึกได้ถึงพลังที่เอ่อล้นทั่วร่าง
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เขาก็เดินออกจากห้อง ขณะนั้นเจียงหมิงเยวี่ยก็เตรียมอาหารเช้าไว้พร้อมแล้ว
ไข่ดาว เบคอน ขนมปังปิ้ง แล้วก็นมอุ่นอีกแก้ว
แม้จะเรียบง่าย แต่ก็ส่งกลิ่นหอมเย้ายวน
“ตื่นแล้วเหรอ มากินข้าวเร็วเข้า”
เจียงหมิงเยวี่ยสวมผ้ากันเปื้อน กำลังตักไข่ดาวใส่จาน
แสงยามเช้าสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของเธอ วาดโครงร่างอ่อนหวาน เกศาปรกข้างแก้มระข้างลำคอขาวผ่อง ภาพรวมดูอบอุ่นและงดงาม
“วันนี้ตื่นเช้าจัง”
จวินเหิงนั่งลงที่โต๊ะอาหาร หยิบขนมปังปิ้งขึ้นมากัด
“นอนไม่หลับ ก็เลยลุกมาทำอาหารเช้า”
เจียงหมิงเยวี่ยนั่งลงตรงข้าม ยกแก้วนมขึ้นมา สายตาจับจ้องที่ใบหน้าเขาครู่หนึ่ง
“เมื่อคืน... นอนกี่โมง”
“น่าจะตีสามกว่าๆ” จวินเหิงตอบตามสบาย
“ดึกขนาดนั้นเลยหรือ” เจียงหมิงเยวี่ยขมวดคิ้ว
“ในเกมมีเรื่องเยอะ ก็ช่วยไม่ได้”
จวินเหิงหัวเราะ แล้วเปลี่ยนเรื่อง “ว่าแต่วันนี้มีแผนทำอะไรบ้าง”
“ฉันน่ะเหรอ อีกเดี๋ยวจะไปนอนเพื่อความงามสักหน่อย”
เจียงหมิงเยวี่ยจิบนม แล้วเอามือลูบหางตาที่ไร้ริ้วรอย
“นอนเพื่อความงาม”
จวินเหิงได้ยินดังนั้น มุมปากก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตากวาดมองใบหน้าเธอ
“ผิวดีขนาดนี้ ยังต้องนอนเพื่อความงามอีกเหรอ”
เจียงหมิงเยวี่ยชะงักไปกับคำชมที่อยู่ๆ ก็หลุดออกมา แก้มแดงระเรื่อ แล้วแสร้งทำเป็นถ่มน้ำลายใส่