คนที่เป็นหัวหน้ามา เป็นชายหนุ่มสวมชุดอุปกรณ์ครบทั้งตัว
อาชีพของชายหนุ่มคืออัศวิน ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย หว่างคิ้วแฝงความหยิ่งยโส
ผู้เล่นสิบกว่าคนที่ตามมาติด ๆ มีคำว่าต้วนจุ้ยนำหน้าชื่อไอดี
พวกเขามีอุปกรณ์ติดตัวกันคนละชิ้นสองชิ้น เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไปที่ไม่มีสังกัด
“คุณชายชง โล่เกราะหินนั่นประมูลมาได้แล้ว ตอนนี้คุณชายสวมใส่ได้พอดีเลย”
“นี่เพิ่งผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง คุณชายก็เลเวล 3 และรวบรวมอุปกรณ์ครบเซ็ตแล้ว”
“ด้วยพละกำลังของกิลด์ต้วนจุ้ยพวกเราตอนนี้ เรียกได้ว่าเดินขวางหมู่บ้านมือใหม่ได้เลย”
“ใช่ ๆ คุณชายชงเตรียมเงินทุนไว้มหาศาลเลยนะ เพื่อจะได้ชิงความได้เปรียบตั้งแต่เปิดเซิร์ฟ”
“พวกเราที่ได้มาร่วมบุกเบิกกับคุณชายชง นับว่าเป็นบุญที่สั่งสมมาแปดชาติเลยจริง ๆ”
“……”
ถูกเหล่าบริวารห้อมล้อมราวดาวล้อมเดือน คุณชายชงก็มีรอยยิ้มอวดดีปรากฏที่มุมปากอย่างเห็นได้ชัด
ชื่อจริงของเขาคือหวังชง เป็นคุณชายรองแห่งอี้ต๊ากรุ๊ปในโลกความจริง
ตระกูลหวังทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แผ่อิทธิพลครอบคลุมทุกเสี้ยวในแวดวงนี้
ในยุคที่รุ่งเรืองที่สุด บิดาของเขา หวังเจียหลิน มีทรัพย์สินในมือถึง 2,000 กว่าพันล้าน
นับเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองเจียงไห่ ที่มีชื่อเสียงทัดเทียมกับตระกูลจี้
การเปิดเซิร์ฟ 'การมาเยือนของต่างภพ' ครั้งนี้ บิดาของเขาได้จัดสรรเงินทุนแปดร้อยล้านอย่างเจาะจง ให้เขากับพี่ชายตั้งกิลด์ขึ้นมา
ก็เพื่อที่จะได้เข้าไปยึดจุดยืนที่มั่นคงได้ก่อนใครในเกมนี้
“เอาละ เลิกพูดจาประจบประแจงได้แล้ว”
เขาสะบัดมือ สีหน้าทำเป็นไม่แยแส
“ข้ารวบรวมผู้เล่นมากประสบการณ์ออฟไลน์ไว้เกือบสองร้อยคนแล้ว ถึงหมู่บ้านมือใหม่จะแบ่งตามเขตพื้นที่ของเมืองก็ตาม”
“แต่เพราะจำนวนคนเยอะเกินไป ตอนนี้เลยมีแค่พวกเจ้าที่ดันมาอยู่หมู่บ้านเดียวกับข้า”
“พอเข้าไปถึงเมืองระดับสอง จะมีเพื่อนร่วมทีมอีกมากมาสมทบ”
“งานเร่งด่วนตอนนี้คือเร่งเพิ่มเลเวล และสร้างชื่อเสียงให้กิลด์”
“แบบนี้พอเมืองระดับสอง หรือกระทั่งเมืองหลักระดับสามเปิด จึงจะมีพื้นที่ให้พวกเราอยู่ใน 'การมาเยือนของต่างภพ' ได้อย่างแท้จริง”
ขณะที่หวังชงกำลังปลุกใจคนทั้งหลาย จู่ ๆ ก็มีผู้เล่นอาชีพนักลอบสังหารสองคนวิ่งกระหืดกระหอบมาจากที่ไกล ๆ
“คุณ คุณชายชง!”
“พวก พวกเรา เจอบอสนอกเมืองตัวหนึ่ง ที่จุดเก็บเลเวล 3 สันเขาหินทะเลทราย!”
“BOSS? เลเวลอะไร?”
หวังชงอุทานด้วยความตกใจ แววตาฉายแววละโมบขึ้นมาทันที
บอสนอกเมือง นั่นเป็นทรัพยากรหายากในระยะแรกเลยนะ!
ไม่ใช่แค่ให้ค่าประสบการณ์กับอุปกรณ์ระดับดีเยี่ยมมากมาย แต่ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ—การสังหารครั้งแรก!
ใน 'การมาเยือนของต่างภพ' บอสทุกตัวมีรางวัลการสังหารครั้งแรก
แล้วประกาศไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ด้วย นั่นเป็นวิธียอดเยี่ยมที่สุดในการสร้างชื่อให้กิลด์
“คุณชายชง เป็นบอสทองแดงเลเวล 5 จ้าวแห่งสัตว์เกราะหิน!”
“เลือดหนึ่งแสน โจมตีแปดสิบ ป้องกันสี่สิบ มีสกิลสามสกิล!”
“แล้วก็… ตรงนั้นมีคนเริ่มสู้แล้ว”
นักลอบสังหารพูดเบาเสียงต่ำ หลังจากหอบหายใจไปสองสามทีแล้ว ก็ลดท่าทีลง
“หา?!”
หวังชงหน้าคว่ำลงทันที ไม่นึกว่ามีคนชิงตัดหน้า?
“กี่คน?” เขาถามเสียงเยียบเย็น
“แค่… คนเดียว”
สีหน้าของนักลอบสังหารดูประหลาด ๆ
“ไอดีชื่อจวินหลิน ดูอาชีพไม่ออก เหมือนจะเป็นนักสู้ แต่ก็ไม่เชิง”
“คนเดียวสู้บอสทองแดงเลเวล 5 เนี่ยนะ?”
ผู้เล่นหลายคนข้างกายหวังชงพากันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
“แกรไม่ได้ดูผิด?”
หวังชงขมวดคิ้ว “หรือมีคนอื่นแอบซุ่มอยู่แถวนั้น?”
“คุณชายชง พวกเราลาดตระเวนตรวจตรารอบ ๆ ถึงสองรอบแล้ว มีเขาอยู่คนเดียวจริง ๆ”
นักลอบสังหารอีกคนยืนยันด้วยท่าทีหนักแน่น
“อีกอย่าง วิธีสู้ของคนนั้นก็ดุดันมากเลยนะ สู้แลกหมัดกับบอสชนกันน่วม ๆ ไปเลย!”
“ส่วนค่าความเสียหายน่ะ… อยู่ไกลไปหน่อย พวกเราเลยไม่ค่อยเห็นชัด”
“สู้แลกหมัดกันน่วม ๆ…”
หวังชงนิ่งไปอึดใจหนึ่ง แล้วก็ส่งเสียงหัวเราะเยาะ
“แกล้งทำเป็นเก่ง”
เขาหันไปมองผู้เล่นสิบกว่าคนข้างหลัง น้ำเสียงมีคำสั่งเด็ดขาดที่ไม่อาจสงสัยได้
“ไป ไปดูกันว่ามันเป็นเทพเจ้าองค์ไหน”
“ถ้ารู้จักกาลเทศะ ก็ยอมยกบอสสังหารแรกให้ข้า แล้วข้าอาจพิจารณาให้มันเข้ากิลด์ต้วนจุ้ย”
“ถ้าดันทุรังไม่รับน้ำใจ ก็อย่ามาโทษว่าข้าโหดเหี้ียมก็แล้วกัน”
……
ในเวลาเดียวกัน ที่สันเขาหินทะเลทราย
จวินเหิงเข้าชกอีกหนึ่งหมัดลงบนหัวจ้าวแห่งสัตว์เกราะหิน แรงกระแทกมหาศาล ทำให้สัตว์ยักษ์ตัวนี้ส่งเสียงร้องโหยหวน
-712!
-405!
ตัวเลขค่าสร้างความเสียหายปรากฏขึ้น แถบเลือดของจ้าวแห่งสัตว์เกราะหินเหลือไม่ถึงหนึ่งในสาม
ค่าสถานะพละกำลังของจวินเหิงพุ่งทะลุ 300 แต้มไปแล้ว
และขณะที่เขากำลังจะจัดการบอสให้เสร็จในรวดเดียวนั้น เสียงเหิมเกริมก็ดังขึ้น
“เพื่อนเอ๋ย สังหารแรกของบอสตัวนี้ ข้าขอละ”
จวินเหิงได้ยินเสียงที่ไม่คิดว่าจะดังขึ้นมา ก็ชะงักไปเล็กน้อย
เพราะเสียงนี้ เขาคุ้นเคยมาก
กิลด์ต้วนจุ้ย ในชาติก่อนยิ่งใหญ่ไม่น้อย
ประธานกิลด์หวังเถิง พรสวรรค์ระดับจ้าวแห่งภูมิ ชื่อว่าผู้พิพากษาบททัณฑ์
อัญเชิญบททัณฑ์แห่งสวรรค์ ทัณฑ์ทัณฑ์แทนฟ้า พลังอำนาจมิอาจต้าน!
ต่อมาเมื่อเกิดการหลอมรวมของมิติพิภพ หวังเถิงก็อาศัยความสามารถนี้ทะยานขึ้นมา
ได้ทำคุณูปการอันโดดเด่นในการต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างดาวเพื่อมนุษยชาติ
ส่วนน้องชายของเขาคนนี้ หวังชง
กลับโอหังเหิมเกริม เอาแต่ใจตัว
จับจองจุดเก็บเลเวล แย่งชิงบอส พูดได้ว่าเป็นคุณชายเสเพลเต็มรูปแบบ
ในอดีต จวินเหิงเคยมีความขุ่นข้องหมองใจกับคนผู้นี้
ไม่นึกว่าตัวเองยังไม่ทันไปหาเขา เขากลับเดินมาหาให้ตัวเอง
จวินเหิงไม่รีบตอบโต้ แต่ซัดอีกหนึ่งหมัดเข้าใส่หัวจ้าวแห่งสัตว์เกราะหิน
ตูม!
-735!
-408!
แถบเลือดของจ้าวแห่งสัตว์เกราะหินลดลงไปอีกท่อนหนึ่ง ถูกกระแทกถอยออกไปหลายเมตร
จวินเหิงไม่หันกลับไปมอง เพียงแต่น้ำเสียงเรียบเฉยพูดว่า
“เจ้าบอกว่าข้า ก็ต้องให้งั้นรึ?”
หวังชงขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดว่าไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะมีท่าทีแบบนี้
ในความคิดของเขา เขารู้สึกเสมอว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่น
แต่คนตรงหน้านี้ กลับเหิมเกริมยิ่งกว่าเขาอีก?
“หึหึ เพื่อนเอ๋ย บางครั้งที่มีคนหยิบยื่นหน้าให้เจ้า เจ้าก็ควรรับมันไว้ซะ มิฉะนั้น…”
“ผลจากการล่วงเกินกิลด์ต้วนจุ้ยของข้า เจ้าอาจจะรับไม่ไหวก็ได้!”
นี่มันเกือบจะเป็นท่าทางเดียวกับในชาติก่อนไม่มีผิด เพิ่มรอยยิ้มเยาะที่มุมปากของจวินเหิงให้มากขึ้น
ไอ้หมอนี่ สมองมันใช้ความคิดยังไงกันนะ
ตัวเองสามารถสู้เดี่ยวกับบอสทองแดงเลเวล 5 ได้ ถ้าหัวหน้ากิลด์ปกติ เห็นผู้เล่นแข็งแกร่งอย่างจวินเหิง
ต่อให้ไม่ถึงกับเข้าหาอย่างประจบประแจง อย่างน้อยก็คงไม่ไปล่วงเกินโดยง่าย
แต่หมอนี่ดันอาศัยว่าพ่อมีเงินสกปรกอยู่สองสามตำลึง ถือดีว่าตัวเองสูงส่ง
ชาติก่อนพี่ชายของเขา ต้องคอยตามแก้ปัญหางี่เง่าแบบนี้ให้ไม่รู้กี่ครั้ง
“นี่! ไอ้หนูนี่ไม่ได้ยินที่นายท่านชงของเราพูดหรือไง?!”
“ถ้ายังกล้าแตะต้องบอสนี้อีก เชื่อไหมพวกเราจะให้นายไม่มีทางได้ออกจากหมู่บ้านมือใหม่?!”
เมื่อเห็นจวินเหิงไม่สนใจพวกเขา พวกลูกสมุนของหวังชงก็ทนไม่ไหว ตะโกนขู่เสียงดัง
ถ้าเป็นในชาติก่อน จวินเหิงคงมีทางเลือกเดียวคือจำยอมก้มหน้ารับเคราะห์
แต่ตอนนี้… ข้าต้องหลีกทางให้เขา?!
เขาทำท่าทางเหยียดหยาม หัวเราะเย็นเยียบ “ก็แค่… พวกแกเนี่ยนะ?”