คำพูดของจวินเหิงทำสีหน้าหวังชงดำทะมึนลงในบัดดล
ลูกน้องสิบกว่าคนข้างหลังเขาเดือดดาลเป็นไฟ
"หาเรื่องตาย!"
"แม่ง ไอ้นี่มันโอหังเกินไปแล้ว!"
"นายน้อยชง อย่ามัวพูดมาก สั่งจัดการมันเลย!"
หวังชงยกมือห้ามคนที่กำลังฮือขึ้นมา สายตาเย็นเยียบจ้องจวินเหิง
"ข้าให้โอกาสเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ไสหัวไปเดี๋ยวนี้ ข้าจะไม่เอาความ"
"มิฉะนั้น..."
ยังไม่ทันขาดคำ จวินเหิงก็ตอบด้วยการลงมือ
เขาชกหมัดใส่หัวจ้าวแห่งสัตว์เกราะหินอย่างแรง!
ตูม!
เสียงทึบดัง กองกำลังมหาศาลกระแทกจ้าวแห่งสัตว์เกราะหินถอยกรูด แถบเลือดร่วงลงรวดเร็วจนเหลือไม่ถึงหนึ่งในห้า!
"มิฉะนั้น นายจะทำอะไรได้ล่ะ?"
น้ำเสียงนิ่งๆ ของจวินเหิงทำให้แววตาของหวังชงลุกโชนด้วยโทสะที่แทบจะปะทุออกมา
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า อีกฝ่ายจะยังกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้ ทั้งที่ตัวเองแสดงฐานะไปแล้ว!
"ดี ดีมาก!"
หวังชงโมโหจนกลายเป็นหัวเราะ โบกมือสั่ง "พวกเรา ตั้งขบวน!"
"จัดการมันให้ข้า ไอ้ตัวไม่รู้ตาย!"
"จัดให้!"
"แม่ง ไม่รู้จักดีชั่ว กล้าหาเรื่องนายชง!"
"ต้องให้มันรู้ซะบ้าง ว่าเป็นศัตรูกับกิลด์ต้วนจุ้ยจะมีราคาแค่ไหน!"
ผู้เล่นสิบกว่าคนเคลื่อนตามคำสั่ง ชักอาวุธออกมาและกรูเข้าล้อมจวินเหิง
สายอาชีพระยะประชิดยืนแนวหน้า นักลอบสังหารหายตัวไปโอบหลัง
นักเวทร่ายเวทพื้นฐาน นักธนูน้าวสายเล็ง
พวกเขาประสานงานกันอย่างเข้าขา ชัดเจนว่าเป็นทีมเกมที่ผ่านการฝึกมาเป็นอย่างดี
หากเป็นผู้เล่นธรรมดาที่เผชิญวงล้อมของทีมเต็มอัตรากำลังเช่นนี้ เกรงว่าคงไร้แม้แต่ความคิดจะต่อต้าน