ปลายสายเงียบไปสองวินาที ก่อนที่เสียงจะแหลมขึ้นอีก
“ไม่เช่าแล้วใช่ไหม? ไม่เช่าก็ได้ เงินมัดจำฉันไม่คืนแม้แต่สตางค์เดียว! แล้วค่าน้ำค่าไฟที่แกค้างไว้ ก็หักจากเงินมัดจำ ถ้าไม่พอก็ต้องจ่ายเพิ่มให้ฉัน! อย่าคิดว่ากระโดดหนีไปได้!”
ป้าเหลิวมีบ้านเก่าทรุดโทรมหลายหลังในเมืองเจียงเฉิง เธอเชี่ยวชาญการหลอกคนหนุ่มสาวที่มาจากต่างถิ่นเพื่อดิ้นรนทำมาหากิน
เธอสืบมาแล้วว่าวันนี้หนุ่มหลินเจ๋อถูกบริษัทเลย์ออฟ กระเป๋าแทบแบน
ตอนนี้ค่าเช่ายังจ่ายไม่ได้ จะมาทำเป็นเก่งได้ยังไง
“ไม่เอาเงินมัดจำแล้ว” หลินเจ๋อตอบสั้นๆ
ป้าเหลิวไม่คิดว่าหลินเจ๋อจะตัดสินใจง่ายขนาดนี้
มันทำลายแผนของเธอหมด เธอต้องหาเรื่องใหม่ทันที
“อย่ามาทำเป็นเล่น! ห้องแกรกจนเละ เทาดำไปหมด! แล้วของโทรมๆ ที่แกซื้อมา อย่างตู้เย็นเก่า เครื่องซักผ้าเก่า เอาไปให้หมด! อย่ามาเกะกะที่ฉัน!”
จ้างบริษัทขนย้ายอย่างน้อยก็หลายร้อยหยวน หลินเจ๋อไม่มีทางมีเงินขนาดนั้นแน่ๆ
ป้าเหลิวตั้งใจจะใช้ข้ออ้างนี้ รูดเอาเงินจากหลินเจ๋ออีกชั้นหนึ่ง
“ของข้างในทั้งหมดยกให้เลย พรุ่งนี้ไปเปลี่ยนกุญแจก็พอ” หลินเจ๋อไม่พูดอะไรอีก กดวางสายทันที
แล้วก็กดเบอร์ป้าเหลิวเข้าบัญชีดำ
ของพวกนั้นรวมกันแล้วไม่เกินสองพันหยวน
มีเงินเป็นพันล้านอยู่ในมือ ไม่จำเป็นต้องกลับไปดูสีหน้าเธอ และไม่อยากเสียเวลาวินาทีเดียวกับผู้หญิงคนนี้
เปิดแอปเรียกแท็กซี่ ตั้งจุดหมาย: โรงแรมแกรนด์เจียงเฉิงจวินเยว่
เขาอู๋ถงอยู่ไกล หลินเจ๋อจึงเพิ่มเงินแดงร้อยหยวน
ไม่ถึงนาที รถโดยสารคันหนึ่งก็รับงาน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจอดที่หน้าโรงแรมแกรนด์จวินเยว่