สายตาของโจวเฉินกวาดไปทั่วชุดราตรีเปิดหลังของเสิ่นเนี่ยนเวย ก่อนจะหยุดลงที่หลินเจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอ
หลินเจ๋อไม่ได้ใส่ชุดราตรี ใส่เพียงชุดสูทสีดำเรียบหรูที่ตัดเย็บพอดีตัว แม้แต่เนกไทก็ไม่ได้ผูก
ในงานที่เต็มไปด้วยชุดทักซิโด้และชุดราตรีไฮเอนด์แบบนี้ เขาดูโดดเด่นสะดุดตาอย่างยิ่ง
"คุณเสิ่น วันนี้เป็นงานของคุณท่านฉิน ข้างในล้วนเป็นผู้ใหญ่ที่มีชื่อเสียงในสมาคมพ่อค้าเจียงเฉิงของเรา" โจวเฉินใช้พัดชี้ไปที่หลินเจ๋อ พลางหัวเราะเบา ๆ "คุณจะพาหนุ่มน้อยไร้ชื่อเสียงเข้าไปแบบนี้ คงไม่เหมาะไม่ควรใช่ไหม?"
บรรดาเศรษฐีที่ยืนต่อคิวอยู่รอบ ๆ ได้ยินเสียงก็พากันหันมามอง
ทุกคนรู้จักเสิ่นเนี่ยนเวย ยอดหญิงซีอีโอผู้เย็นชาแห่งเจียงเฉิง ผู้ไม่เคยพาชายหนุ่มคนไหนมาในงานใด ๆ เลย
วันนี้กลับพาชายหนุ่มอายุน้อยมาด้วยเป็นครั้งแรก และยังแต่งตัวตามสบายขนาดนี้อีก
หลายคนกระซิบกระซาบกันว่าเจ้าหนุ่มคนนี้จะเป็นคนขับรถที่ตระกูลเสิ่นเพิ่งจ้างมา หรือไม่ก็ญาติห่าง ๆ จากต่างถิ่นที่ไม่เคยเห็นโลก
สีหน้าเสิ่นเนี่ยนเวยเปลี่ยนไปทันที เธอหันไปมองปฏิกิริยาของหลินเจ๋อ
ใบหน้าหลินเจ๋อไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
เสิ่นเนี่ยนเวยใจสั่น ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อขวางหน้าโจวเฉิน
"โจวเฉิน ปากนายสะอาด ๆ หน่อย คุณหลินคือแขกผู้มีเกียรติที่สุดของตระกูลเสิ่น ถ้านายกล้าพูดจาไร้สาระอีกคำ ฉันจะทำให้หุ้นกลุ่มขนส่งของนายร่วงจนถึงลิมิตในวันพรุ่งนี้เดี๋ยวนั้น"
โจวเฉินตะลึง
เสิ่นเนี่ยนเวยแม้จะเย็นชา แต่ก็ยังรักษาหน้าตากันมาตลอด วันนี้เพื่อหนุ่มจน ๆ ที่ใส่ชุดสบาย ๆ คนหนึ่ง กลับกล้าพูดจาแข็งกร้าวขนาดนี้