ท้องถนนครึกครื้นไปด้วยผู้คน หลินเจ๋อนั่งลงบนเบาะคนขับของลัมโบร์กีนี
เหยียบคันเร่งหนึ่งที รถเหล็กกล้าสีดำด้านพุ่งออกจากชุมชนเมืองเก่าที่ทรุดโทรมนี้ เข้าสู่เส้นทางหลักทันที
หลินเจ๋อเปิดแผงระบบขึ้นมา
[คลังรายการคำที่ใช้ได้: อายุขัย (365 วัน)]
นี่แหละคือของมีค่าที่แท้จริง
มีอายุขัยปีหนึ่งแบบนี้ พรุ่งนี้คืนไปที่เทียนย่าไห่เกอ เขาจะสามารถเปิดประตูสู่วงการเศรษฐีระดับสูงสุดของเจียงเฉิงได้อย่างสมบูรณ์
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจอดลงในโรงจอดรถใต้ดินส่วนตัวของโรงแรมแกรนด์จวินเยว่
หลินเจ๋อเดินไปถึงลิฟต์ ผู้จัดการโรงแรมก็รออยู่ที่นั่นแล้ว
ผู้จัดการโค้งตัว ถือถาดไว้สองมือ บนนั้นมีเอกสารรายงานด่วนของวันนี้หลายฉบับ และจดหมายฉบับหนึ่งที่ไม่มีชื่อผู้ส่ง
"คุณหลิน กลับมาแล้วหรือคะ" ผู้จัดการโรงแรมกล่าวด้วยท่าทีเคารพ
"มีอะไร?" หลินเจ๋อถามออกมา
ผู้จัดการโรงแรมลดเสียงลงทันที ยื่นหน้าเข้ามาใกล้
"ช่วงที่คุณออกไปไม่กี่ชั่วโมง แผนกต้อนรับและฝ่ายรักษาความปลอดภัยได้รับสายสอบถามเกี่ยวกับคุณหลายสิบสาย มีรถเบนซ์หลายคันติดป้ายทะเบียนพิเศษขับวนอยู่รอบนอกโรงแรม มีคนมาที่แผนกต้อนรับเสนอราคาสองแสนเพื่อซื้อข้อมูลการเข้าพักของคุณ ฝ่ายรักษาความปลอดภัยกันคนทั้งหมดไว้แล้ว"
หลินเจ๋อพยักหน้า ก้าวเข้าไปในลิฟต์
ดูเหมือนเรื่องที่คุณปู่เสิ่นฟื้นคืนชีพ ทั้งวงการระดับสูงของเจียงเฉิงจะรู้กันหมดแล้ว
เหล่าเศรษฐีที่ครึ่งตัวฝังดินแล้ว คลุ้มคลั่งตามหาเขา