เสิ่นเนี่ยนเวยพูดจบ อากาศในร้านอาหารก็เงียบลงไปไม่กี่วินาที
เธอรับผิดชอบธุรกิจการเงินบางส่วนของตระกูลเสิ่นเป็นประจำ เธอมีสมุดบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับนักเทรดทั้งใหญ่และเล็กในประเทศ
ในนั้นมีหน้าหนึ่งที่บันทึก "บัญชีดำวงการ" ที่ห้ามแตะเด็ดขาด
ชื่อของซุนลี่ซินอยู่บนสุดของบัญชีดำ
"ฉันจำไม่ผิดใช่ไหม" เสิ่นเนี่ยนเวยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวด้วยรองเท้าส้นสูง สายตามองซุนลี่ซินขึ้นลง "สามปีก่อนเคยคุมหยวนเฟิงแคปิตอล ภายในหนึ่งปีเจ๊งเจ็ดกองใหญ่ ทำให้นักลงทุนหมดเนื้อหมดตัว"
"หลังจากนั้นไปทำงานที่กองทุนส่วนบุคคล ซื้อหุ้นปั่นที่ขึ้นสิบวันติดต่อกัน ผลปรากฏว่าวันรุ่งขึ้นประธานบริษัทถูกเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวแล้วกระโดดตึก หุ้นถูกระงับการซื้อขายทันที พวกที่ซื้อยาวถูกกวาดหมดหน้าตัก"
เสิ่นเนี่ยนเวยยิ่งพูด น้ำเสียงยิ่งเหลือเชื่อ
เธอหันไปมองหลินเจ๋อที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ คิดไม่ออกจริงๆ
คุณหลินที่พลิกฟ้าพลิกแผ่นดินคนนี้ ทำไมถึงรับ "หายนะการเงิน" ที่วงการยอมรับกันมาไว้ใกล้ตัว
ซุนลี่ซินฟังเรื่องราวอันรุ่งโรจน์ในอดีตของตัวเองจบ ไม่รู้สึกเขินอาย กลับหัวเราะออกมาอย่างเปิดเผย
"คุณหนูเสิ่นความจำดีมาก เรื่องเมื่อสามปีก่อนยังตรวจสอบได้ละเอียดขนาดนี้" ซุนลี่ซินรูดซิปเป้สะพายหลัง "แต่เรื่องนั้นมันผ่านไปแล้ว"
เสิ่นเนี่ยนเวยขมวดคิ้ว
ฉินเทียนหมิงที่ฟังอยู่ก็จับประเด็นได้