หลังซื้อร้านค้าของเฉียนต้าฟู่แล้ว ในมือกวนหนิงเหลือเงินเพียงไม่กี่ร้อยตำลึง ทว่าคนในครอบครัวใหญ่โตเช่นนี้มีค่าใช้จ่ายในแต่ละวันไม่น้อย ยังต้องทำแผ่นพอกหน้า ทั้งยังต้องเผยแพร่ชื่อเสียง ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องใช้เงินทั้งสิ้น
แม้แต่บ้านเจ้าที่ดินก็ไม่มีเสบียงเหลือแล้ว
ยามนี้ไม่ฉวยโอกาสหลอกเอาเงิน แล้วจะรอถึงเมื่อใด?
หลายวันมานี้เขาออกสำรวจตลาด จึงพบว่าอาภรณ์อย่างชุดชั้นในนั้น หากคิดจะขายอย่างเปิดเผย ย่อมไม่มีทางเป็นไปได้
ด้วยข้อจำกัดของยุคสมัย สตรีทั้งหลายยังไม่กล้าไปซื้อถึงหน้าร้านโดยตรง
แต่ขายเป็นการส่วนตัวได้
หลายครั้งก็เป็นเช่นนี้เอง
ภายนอกดูสง่างาม ทว่าลับหลังกลับวุ่นวายยิ่งนัก
คุณหนูผู้มั่งคั่งเหล่านี้ยิ่งเปิดใจยอมรับสิ่งใหม่ ๆ ได้มากกว่า ทั้งยังกล้าลองใช้
แต่มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง
ต้องเป็นเรื่องส่วนตัว
นี่เปิดช่องทางทำเงินใหม่ให้เขา
หากเขาเป็นผู้ขายเอง คาดว่าคงมีคนไม่น้อยที่รักษาหน้าไว้จนไม่กล้าซื้อ แต่หากเปลี่ยนเป็นสตรีคนหนึ่ง เป็นคนในแวดวงเดียวกัน และรักษาความลับไว้ได้
เรื่องก็ย่อมต่างออกไป
การที่เซวียฟางมาหาถึงที่ด้วยตนเอง ก็เป็นเครื่องยืนยันได้ดีว่ามีตลาดอยู่
กวนหนิงมองเซวียฟางแล้วรู้สึกถูกชะตามากขึ้นทุกที
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา
ส่งตรงจากแหล่งผลิต ขายตรงจากผู้ทำ
เขาจะปั้นเซวียฟางให้เป็นตัวแทนของเขา...
แต่ยังต้องหยั่งเชิงอีกสักหน่อย อำนาจตัดสินใจต้องอยู่ในมือเขา
“เรื่องเงินหรือ?”
“ไม่มีปัญหา”
เซวียฟางถอนหายใจอย่างโล่งอก
คุณหนูทั้งหลายที่ให้นางซื้อของเหล่านี้ล้วนมีเงิน และเตรียมตัวมาพร้อมแล้ว