ภายนอกคึกคักยิ่งนัก กวนหนิงเองก็กำลังวุ่นวาย เขาตรวจสอบเป็นครั้งสุดท้าย เพื่อให้แน่ใจว่าครีมหยกโฉมงามไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย
หากเปิดกิจการแล้วเกิดเรื่องเสียชื่อขึ้นมา เขารู้ดีว่ามีคนมากมายจับตาดูอยู่ ขอเพียงเกิดเรื่องขึ้นแม้แต่น้อย ก็จะถูกขยายให้ใหญ่โตเกินจริง
คนอื่นไม่กล้าพูด แต่เฉียนต้าฟู่ต้องทำเช่นนั้นแน่
ด้วยเหตุนี้ กวนหนิงจึงระมัดระวังเป็นพิเศษ
คราวนี้ต้องทำให้โด่งดังในคราเดียว!
“ซื่อจื่อ พวกเราขายแพงถึงเพียงนี้ จะมีคนซื้อจริงหรือเจ้าคะ?”
จิ่นเยวี่ยยังคงไม่แน่ใจ
ราคานี้สูงเกินไป จนทำให้ผู้คนมากมายได้แต่ถอยหนี
“มีแน่ พวกเขาจะแย่งกันซื้อ”
กวนหนิงมั่นใจยิ่ง
สิ่งที่เขาต้องการก็คือความแพงนี้
ของที่ใช้ทาบนใบหน้าเช่นนี้ โดยเฉพาะเมื่อมีสรรพคุณเช่นนี้ด้วย
หากขายเพียงหนึ่งอีแปะ
ย่อมมีคนดูแคลนเป็นแน่
ของราคาถูกเพียงนี้จะมีสรรพคุณเช่นนี้ได้อย่างไร?
ไม่มีใครเชื่อหรอก
ตรงกันข้าม หากตั้งราคาไว้สูง คุณหนูตระกูลผู้ดีเหล่านั้นกลับยิ่งเชื่อถือ
ของแพงย่อมมีเหตุผลที่แพง
นี่คือจิตวิทยาของผู้คน
“ช่วงหลายวันที่เร่งผลิตกัน เราทำออกมาได้กว่าสองพันชุด เหตุใดจึงขายเพียงห้าร้อยชุดเจ้าคะ?”
จิ่นเยวี่ยไม่เข้าใจ ในเมื่อทำเงินได้ เหตุใดจึงไม่ทำให้มากกว่านี้?
“เป็นการขายแบบจำกัดจำนวน”
กวนหนิงอธิบายว่า “หากครีมหยกโฉมงามมีเกลื่อนตลาด อยากได้เท่าไรก็มีให้ซื้อ แล้วมันจะยังมีคุณค่าอะไรอีก?”
“เจ้าจงจำไว้ว่า การผลิตของเรานั้นไม่ง่าย วัตถุดิบที่ใช้ล้วนเป็นสมุนไพรล้ำค่า หาซื้อได้ยากยิ่ง เช่นนี้จึงจะยิ่งขับเน้นคุณค่าของมัน”
จิ่นเยวี่ยพลันกระจ่างแจ้ง