บรรยากาศครึกครื้นพลันถูกขัดจังหวะ ทุกคนมองหน้ากันด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ระหว่างที่กำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงเอะอะจากด้านนอก
“คุณหนูเซวีย ท่านเข้าไปที่นี่ไม่ได้ นี่เป็นห้องรับรองแขกของพวกเรา”
“ไสหัวไป กวนหนิงอยู่ที่นี่หรือไม่ ข้าจะเข้าไปหาเอง”
กวนหนิงลุกขึ้นไปที่ประตู ทันใดนั้นหญิงสาวคนหนึ่งก็เดินตรงเข้ามาด้วยโทสะ นางสวมกระโปรงยาวสีแดง คิ้วเรียวตาเป็นประกาย รูปโฉมงดงามเย้ายวน โดยเฉพาะรูปร่างที่เย้ายวนโดดเด่นเป็นพิเศษ
“คุณหนูเซวีย...”
บ่าวหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ เผยสีหน้าลำบากใจ
“เพี๊ยะ!”
นางยกมือฟาดหน้าบ่าวหนุ่มอย่างไม่ใส่ใจ
“ไอ้เดรัจฉานไร้ตา แม้แต่คุณหนูอย่างข้ายังจำไม่ได้!”
เซวียฟางตวาดด่าประโยคหนึ่ง ก่อนจะหันสายตาไปจับจ้องกวนหนิงทันที
“กวนหนิง!”
นางขบฟันแน่น ใบหน้างามเปี่ยมด้วยโทสะ
“ท่านคือเซวียฟางหรือ?”
กวนหนิงเคยได้ยินพ่อบ้านอู๋เล่าเรื่องที่นางก่อความวุ่นวายในจวนอ๋อง จึงรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร
นี่คือพี่สาวคนที่ห้าของเซวียเจี้ยนจง รูปร่างช่างเร่าร้อนเหลือเกิน
สายตาของกวนหนิงอดเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ทรวงอกของนางไม่ได้
“มีตาหมาไว้ทำไม มองอะไรส่งเดช!”
เซวียฟางตวาดด้วยความโกรธ
“เจ้ามีของสองอย่างนั้นไว้ก็เพื่อให้คนมองมิใช่หรือ?”
“เจ้า...”
พลังแค้นเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว
กวนหนิงจงใจจ้องมองนางไม่วางตา
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบคุณหนูเซวียผู้นี้ แต่เคยได้ยินชื่อเสียงของนางมาบ้าง
นางเป็นคนดุดันเอาเรื่อง บุกไปก่อความวุ่นวายในจวนอ๋องแล้วยังตามมาถึงที่นี่ บ่าวหนุ่มพูดผิดไปเพียงคำเดียวก็ถูกตบเสียแล้ว
สมควรสั่งสอนเสียบ้าง
กวนหนิงคิดพลางกวาดตามองนาง ก่อนเอ่ยว่า “หน้าอกใหญ่เช่นนี้หย่อนคล้อยง่ายนะ หากท่านอ้อนวอนข้า ข้าช่วยแก้ปัญหาให้ได้”