ความอ่อนแรงเช่นนี้เห็นได้ชัดอยู่ไม่น้อย ไป๋หย่งจึงสงสัย หรือจะเป็นเพราะโมโหจนเป็นเช่นนี้?
คงไม่ถึงขั้นนั้นกระมัง?
เขาหารู้ไม่ว่า สุภาษิตชาวบ้านกล่าวไว้ว่า โทสะทำร้ายกาย คำกล่าวนี้มิใช่เรื่องเหลวไหล
โทสะทำร้ายตับ เมื่อลมปราณตับพลุ่งพล่าน ย่อมทำลายร่างกาย ตับนั้นเสียสมดุลง่ายและเกิดความแปรปรวน ทั้งยังส่งผลต่อหัวใจ ถุงลมปอด และกระเพาะลำไส้
ถึงกระนั้น การขุ่นเคืองเพียงชั่วครู่ก็มิได้ทำให้เป็นเช่นนี้
ทว่า กวนหนิงสามารถดูดซับความขุ่นแค้นของผู้อื่นได้ จึงทำให้คนอื่นโกรธแค้นและสูญเสียพลังไป ด้วยเหตุนี้ไป๋หย่งจึงรู้สึกอ่อนแรง
แม้แต่จิ่นเยวี่ยยังตะลึง นางเป็นผู้ฝึกยุทธ์ จึงสังเกตธรรมชาติอย่างละเอียดกว่าคนทั่วไป เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของไป๋หย่งซีดขาว
เพียงไม่กี่ประโยคก็โมโหจนเป็นเช่นนี้แล้วหรือ?
ช่างใจแคบยิ่งนัก!
ทว่าปากของซื่อจื่อช่างคมคายนัก ก่อนหน้านี้เหตุใดนางจึงไม่เคยสังเกตเห็น?
ในยามนี้ไป๋หย่งกลับเริ่มคิดถอย คำพูดก็สู้ไม่ได้ อย่างไรเสียเทียบเชิญก็ส่งถึงแล้ว ภารกิจของเขาก็ลุล่วง
“ซื่อจื่อกวน เทียบเชิญส่งถึงแล้ว ขอท่านไปร่วมงานเลี้ยงให้ตรงเวลาด้วย”
ไป๋หย่งลุกขึ้นยืน ก่อนย้อนถามว่า “ท่านคงมิได้ไม่กล้าไปหรอกกระมัง?”
เขาจงใจยั่วยุ
การจัดงานเลี้ยงอย่างรวดเร็วเช่นนี้ มิใช่เพื่อประกาศข่าว หากยังมีจุดประสงค์ทางการเมือง
ส่วนการเชิญกวนหนิงไปร่วมงานนั้น เดิมทีก็มิได้คาดหวังไว้มากนัก ขอเพียงมิใช่คนโง่ ย่อมรู้ว่านี่เป็นงานแบบใด
ไปก็มีแต่จะพาตนเองไปอับอาย
การยั่วยุเช่นนี้ช่างตื้นเขินนัก
จิ่นเยวี่ยส่ายหน้าให้กวนหนิง เป็นการส่งสัญญาณอย่างชัดเจน