กวนหนิงไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องบังเอิญถึงเพียงนี้ เบื้องหลังย่อมมีคนชักใยอยู่เป็นแน่
เขาพลันนึกขึ้นได้ว่า จากการคาดการณ์ของตน จุดประสงค์ที่ติงฉีลอบสังหารเขานั้นไม่บริสุทธิ์ใจแต่แรก มิใช่เพียงต้องการฆ่าเขาเท่านั้น เป็นไปได้มากว่าจะฉวยโอกาสก่อความปั่นป่วนในราชสำนัก
เพราะฉะนั้น หลังจากติงฉีลอบสังหารไม่สำเร็จ คนเหล่านี้ก็ลงมืออย่างว่องไวและเฉียบแหลม ผลักไป๋จ่านออกมาอย่างสมเหตุสมผล เพราะเรื่องนี้ยังก่อให้เกิดความขัดแย้งได้อีกด้วย
พวกเขาไม่สนใจว่าตระกูลเซวียหรือตัวเขาจะเป็นฝ่ายประสบเคราะห์ พวกเขาเพียงต้องการให้เกิดข้อพิพาท...
เป็นเช่นนี้หรือ?
ความคิดนี้บ้าบิ่นยิ่งนัก ถึงขั้นชวนให้ยากจะเชื่อ
ข่าวที่เขาถูกลอบสังหารเพิ่งแพร่ออกไปได้ไม่นาน พวกนั้นกลับตอบสนองได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ทั้งยังฉวยใช้ความขัดแย้งระหว่างเซวียฟางกับเขาได้อย่างเหมาะเจาะ ทำให้คนคนหนึ่งหายไปอย่างไร้ร่องรอย...
แสดงว่าพวกนั้นอยู่ใกล้ตัวเขา แฝงกายปะปนอยู่ในหมู่ผู้คน และมีจุดประสงค์ที่ไม่อาจเปิดเผย!
เป็นเช่นนี้หรือ?
กวนหนิงครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง
ทว่าเขาก็ยังไม่อาจยืนยันได้ เพราะเรื่องนี้น่าตกตะลึงเกินไป คงต้องสืบหาความจริงในภายหลัง
ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ก็เป็นประโยชน์ต่อเขา เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะฉวยโอกาสเล่นงานตระกูลเซวีย ทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาเสื่อมเสียอยู่แล้ว
แต่เซวียฟางกลับต้องกลายเป็นแพะรับบาป
ช่างเถิด วันหน้าค่อยทำเสื้อผ้าพิเศษสักชุดชดเชยนางก็แล้วกัน
เอ๊ะ ทำไมฉันถึงพูดว่าวันหน้าล่ะ?
“ซื่อจื่อ จะทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ?”
เวลานั้นพ่อบ้านอู๋เอ่ยถาม ตัดความคิดของเขาให้ขาดลง
“จะทำอย่างไรดีหรือ?”
กวนหนิงกล่าวว่า “พรุ่งนี้เจ้าไปแจ้งความที่จวนจิงจ้าวด้วยตนเอง เรียกร้องให้ตามหาตัวคนร้าย หากยังไม่ได้ผล ก็กล่าวว่าเตรียมจะกลับอวิ๋นโจว เมืองซ่างจิงอันตรายเกินไป”