ภายในวังหลวง ณ ตำหนักอันวิจิตรตระการตา ฮองเฮาเซี่ยวเหวินในชุดพิธีการสวมมงกุฎหงส์และผ้าคลุมมงคลยืนลูบใบหน้าตนเองหน้าคันฉ่อง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
สตรีนั้นยากจะต้านทานกาลเวลา เมื่ออายุมากขึ้นก็ย่อมหลีกเลี่ยงความร่วงโรยไม่ได้ นางจึงต้องทุ่มเทเวลาและแรงกายแรงใจในการบำรุงผิวมากยิ่งขึ้น
ฝ่าบาทไม่ได้เสด็จมาที่ตำหนักเฉียนหนิงของนางนานแล้ว
นางรู้ดีว่าเป็นเพราะนางแก่ชรา ความงามเสื่อมถอยลงแล้ว
ก่อนหน้านี้ เหลียนกุ้ยเฟยแนะนำให้ใช้แป้งทาหน้าชนิดหนึ่งที่เรียกว่าครีมเยวี่ยหัว ทาให้ทั่วใบหน้าแล้วผิวจะขาวผ่องเป็นประกาย ทำให้นางเรียกความมั่นใจกลับคืนมา ราวกับได้ย้อนกลับไปเป็นสาวแรกรุ่นอีกครั้ง
ทว่าไม่นานนางก็พบว่าใบหน้าเริ่มมีปัญหา ผิวหมองคล้ำลง อีกทั้งยังเกิดผื่นแดงและอาการอื่น ๆ
นางไม่เคยสงสัยครีมเยวี่ยหัว คิดว่าเป็นเพราะอายุมากขึ้น ผิวจึงเริ่มเสื่อมสภาพ เลยใช้ครีมเยวี่ยหัวมากกว่าเดิมเพื่อปกปิด
ฝ่ายในต่างพากันใช้ตาม นางสนมมากมายแห่แหนกันชมชอบครีมเยวี่ยหัว
แต่ไม่นานนางก็พบความผิดปกติ
ใบหน้าของนางยิ่งแย่ลงทุกที เมื่อลองนึกทบทวนดู ก็คล้ายว่าจะเริ่มเป็นเช่นนี้ตั้งแต่ใช้ครีมเยวี่ยหัว…
หรือว่านี่จะเป็นแผนของเหลียนกุ้ยเฟย?
แม้นางจะมีฐานะเป็นฮองเฮา เป็นประมุขแห่งฝ่ายใน แต่ความจริงแล้วนางก็เป็นเพียงหุ่นเชิด ผู้ที่จักรพรรดิทรงโปรดปรานอย่างแท้จริงคือเหลียนกุ้ยเฟย
นางคิดจะทำร้ายข้าหรือ?
แต่ก็ไม่น่าจะเป็นเช่นนั้นกระมัง?
อย่างไรในวังก็มีผู้ใช้ครีมเยวี่ยหัวมากมาย แม้แต่เซียวเล่อซาน ธิดาของนางเองก็ยังแนะนำอย่างเต็มที่
“ฮองเฮาเหนียงเหนียง แย่แล้วเพคะ”
ขณะนั้นนางกำนัลคนหนึ่งก็รีบร้อนวิ่งเข้ามา
“ข้างนอกเล่าลือกันว่าครีมเยวี่ยหัวมีปัญหา กุ้ยเฟยกับนางสนมหลายคนพากันไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทแล้วเพคะ”