ช่วงแรกคือขั้นฝึกกำลัง ซึ่งลำบากไม่น้อย วิธีดั้งเดิมส่วนใหญ่จะใช้แรงภายนอกเข้าช่วย เช่น ใช้ไม้กระบองทุบตีเพื่อฝึกความสามารถในการทนต่อแรงกระแทก
ในขั้นฝึกกำลัง ร่างกายต้องได้รับอาหารบำรุงจำนวนมาก บางครั้งยังต้องใช้ยาน้ำช่วยปรับบำรุงและฟื้นฟู
สิ่งเหล่านี้ล้วนสิ้นเปลืองเงินทองไม่น้อย จึงมีคำกล่าวว่า ผู้เรียนหนังสือยากจนก็เรียนได้ ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ต้องมั่งมี
ระหว่างช่วงฝึกฝนอย่างหนัก สมรรถภาพทุกด้านของร่างกายจะเพิ่มขึ้น ทั้งพละกำลัง ความอึด และความคล่องแคล่ว
ทั้งหมดนี้มีมาตรฐานกำหนดไว้
ทว่ากวนหนิงพบว่า การฝึกฝนตามคัมภีร์ไร้นามเล่มนี้มิได้เป็นไปตามวิธีดั้งเดิม ดูคล้ายเป็นการยกระดับรอบด้าน...
ณ เรือนพักแห่งหนึ่งภายในจวนอ๋อง กวนหนิงกำลังขัดแต่งก้อนหิน ก้อนหินนั้นมีรูปทรงกลมแบน ตรงกลางมีรูให้แท่งเหล็กสอดผ่านได้
ข้างกันยังมีก้อนหินกลมแบนเช่นเดียวกันหลายก้อน มีขนาดและน้ำหนักแตกต่างกัน
เขากำลังทำอุปกรณ์ยกน้ำหนัก เพื่อทดสอบพละกำลังของตน
สิ่งนี้คือสิ่งที่เขาทำมาตลอดหลายวัน การทำอุปกรณ์เช่นนี้มิใช่เรื่องง่าย ที่ยุ่งยากที่สุดคือการกำหนดน้ำหนักของก้อนหินแต่ละก้อน
กวนหนิงสัมผัสได้ว่าพละกำลังของตนเพิ่มขึ้น
วันนั้นที่จวนเติ้ง เขาเพียงเตะครั้งเดียวก็ส่งสุนัขหมาป่าตัวนั้นลอยกระเด็น นั่นเป็นหลักฐานชั้นดี
เกรงว่าจนบัดนี้เติ้งหมิงจื้อก็ยังคิดไม่ตก ว่าเหตุใดสุนัขหมาป่าที่สามารถกัดผู้ฝึกยุทธ์ขั้นหนึ่งจนตาย จึงถูกกวนหนิงสังหารได้
ทุกคนต่างคาดเดาว่ากวนหนิงโชคดี เตะโดนจมูกของสุนัขหมาป่าพอดี ซึ่งเป็นจุดอ่อนของมัน
แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะเหตุนี้ แต่ไม่ใช่ทั้งหมด สาเหตุสำคัญยังคงเป็นเพราะฝีมือของเขาพัฒนาขึ้น
คัมภีร์ไร้นามมอบความเป็นไปได้ในอนาคตให้แก่เขาอีกมากมาย...