เฉียนตัวตัวเพิ่งตระหนักได้ว่า เหลือเวลาอีกแค่ 3 วันก็จะแต่งงานแล้ว!
ครั้งนี้จวงหรงมาหา เพราะอยากพาเฉียนตัวตัวไปทำความคุ้นเคยกับขั้นตอนงานแต่งล่วงหน้า จะได้ไม่ลนลานเกินไปในวันงาน
เมื่อนึกถึงฐานะของฉินจ้านฟางกับคุณปู่จวง เฉียนตัวตัวจึงไม่ได้ปฏิเสธ เธอวางมือจากงานที่ทำอยู่ทันที แล้วตามอีกฝ่ายเข้าเมืองไป
ระหว่างทาง จวงหรงเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเต็มประดา “เยี่ยนเหอกำลังเดินทางกลับมาแล้ว แต่รถไฟเกิดล่าช้าอีก คงต้องถึงบ้านก่อนวันแต่งงานแค่วันเดียว”
เฉียนตัวตัวพยักหน้า “เขาเขียนจดหมายมาอธิบายครั้งก่อนแล้วค่ะ ช่วงนี้งานก่อสร้างกำลังอยู่ในช่วงสำคัญ ลางานไม่ได้ เลยกลับมาก่อนล่วงหน้าไม่ได้”
“ใช่ ๆ แต่ไม่ต้องห่วงนะ หัวหน้าของเขาอนุมัติวันลาหยุดแต่งงานให้แล้ว พอรวมกับวันลาพักร้อนของปีที่แล้วที่เขายังไม่ได้ใช้ ก็อยู่บ้านได้ประมาณเดือนหนึ่งเลย” จวงหรงเหลือบมองเฉียนตัวตัวอย่างระมัดระวัง กลัวว่าเธอจะไม่พอใจ
สิ่งที่จวงหรงไม่ได้บอกก็คือ เพื่อให้ได้วันลาหยุดแต่งงานครั้งนี้ คุณปู่จวงถึงกับยอมก้าวก่ายเป็นกรณีพิเศษและโทรศัพท์ไปกดดันหัวหน้าด้วยตัวเอง อีกฝ่ายถึงได้ยอมผ่อนปรน ไม่อย่างนั้นวันหยุดคงถูกเลื่อนออกไปเรื่อย ๆ เหมือนวันลาพักร้อนอีกครั้ง
เฉียนตัวตัวสังเกตเห็นอารมณ์ของจวงหรง จึงยิ้มตอบ
“แค่เดือนเดียวก็มากแล้วค่ะ”
เมื่อเห็นว่าเฉียนตัวตัวไม่ถือสา จวงหรงก็โล่งอก เธอจับมืออีกฝ่ายอย่างสนิทสนมแล้วพูดว่า
“ทำให้หนูลำบากแล้ว”
“ไม่ลำบากหรอกค่ะ”
แค่ตระกูลจวงตั้งใจเตรียมบ้านแต่งงานให้อีกหลัง ทั้งยังเลือกให้อยู่ติดกับบ้านพ่อแม่ของเธอ เฉียนตัวตัวก็รู้สึกว่าตัวเองยอมรับได้ทุกอย่างแล้ว