คำพูดของลู่เฮ่อหรานไม่ได้ดังมาก แต่แรงกดดันกลับสะเทือนใจอย่างยิ่ง
รอยยิ้มจอมปลอมบนใบหน้าเฉิงเซิ่งแข็งค้าง พวกสมุนที่ตามมาด้วยยิ่งหดคอ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
ในโรงเรียนทหารแห่งจักรวรรดิ ชื่อของลู่เฮ่อหรานสามคำนี้แทบจะมีความหมายเดียวกับ ‘ใครไม่เชื่อฟังก็โดนซ้อม’
“องค์ชาย...”
เฉิงเซิ่งกลืนน้ำลาย พยายามรักษาศักดิ์ศรีอันน้อยนิดที่เหลืออยู่
“พระองค์อาจเข้าใจผิด นี่เป็นการเดิมพันที่เฉิงเลี่ยตอบตกลงเอง”
ลู่เฮ่อหรานคร้านจะสนใจเขา
เขาเดินเอื่อย ๆ ไปยังโต๊ะควบคุม ก่อนจะเอียงหน้ามองเฉิงเลี่ย น้ำเสียงอ่อนลงในทันที
“เครื่องจักรกลที่เรียกว่า ‘หินดำ’ นั่น นายอยากได้จริง ๆ เหรอ?”
มือที่เฉิงเลี่ยกำประแจแน่นขึ้นเล็กน้อย สายตามั่นคง “นั่นคือหินโอบซิเดียนระดับ S ติดตั้งเครื่องยนต์ฟิวชัน-3 รุ่นล่าสุด ผมอยากได้”
“ผมซื้อให้”
“ไม่” เฉิงเลี่ยจ้องตาลู่เฮ่อหรานอย่างจริงจัง “ผมจะเอาเครื่องของเขา! รุ่นลิมิเต็ด สั่งทำพิเศษ รุ่นท็อปสเปก!”
ลู่เฮ่อหรานรู้ว่าเฉิงเลี่ยกำลังเอาจริงแล้ว
อีกอย่าง เฉิงเลี่ยไม่เคยสู้ศึกที่ตัวเองไม่มีโอกาสชนะ
แล้วเขาจะพูดอะไรได้อีกล่ะ?
มีแต่ต้องสนับสนุนอย่างเต็มที่ก็พอ
“ได้” ลู่เฮ่อหรานหันไปมองเฉิงเซิ่ง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มชวนขบขัน
“ในเมื่อทั้งสองฝ่ายลงเดิมพันก้อนใหญ่กันแล้ว การแข่งขันก็ต้องเป็นธรรมและยุติธรรม ส่วนกติกา ผมขอแก้สักหน่อย”
เขาเอามือไพล่หลัง เดินไปมาอยู่ในห้องซ่อมบำรุงที่ไม่กว้างนัก
“ถ้าเฉิงเลี่ยแพ้ ผมจะยกโควตารับเข้าเป็นกรณีพิเศษของกองทัพให้เจ้า”
สิ้นคำ ทุกคนในห้องก็เงียบกริบ
เฉิงเลี่ยเงยหน้าขึ้นฉับพลัน รูม่านตาสั่นไหวอย่างรุนแรง “ลู่เฮ่อหราน!”
เดิมพันนี้ใหญ่เกินไปแล้ว!
นั่นคือสิทธิพิเศษของราชวงศ์ ทั้งยังเป็นอนาคตและชื่อเสียงของลู่เฮ่อหรานเองด้วย!
