แค่กวาดสายตามองไปรอบเดียว ก็พอเห็นได้ว่าสุสานใหญ่นี้มีขนาดมโหฬารผิดธรรมดา โครงสร้างถูกสร้างขึ้นอย่างประณีตละเอียดลออ แม้แต่ถังหลิงอวี่และจางจิ่วซึ่งไม่ได้ศึกษาสุสานโบราณมากนัก ยังต้องเห็นความไม่ใช่ธรรมดาของมัน
“สุสานนี้เกี่ยวข้องกับจางเทียนซือหรือ?” จางจิ่วเลียริมฝีปาก แววตาเปล่งประกายความหลงใหล
“ไม่เกี่ยว จุดที่จางเทียนซือนั่งประลัยอยู่ที่ฝังสุริยัน ที่นี่คือฝังจันทรา แต่การที่สามารถสร้างสุสานไว้ใกล้สายมังกรได้ ก็พอคาดได้ไม่ยากว่าเมื่อมีชีวิตอยู่เป็นคนแบบไหน!”
เฉินหลิวจื่อแสดงความภาคภูมิใจบนใบหน้าอ้วนกลม พร้อมโบกมือเรียกทุกคน “ไปกัน ไปกัน ลงไปดูข้างในได้แล้ว!”
เฉินวั่นหลี่พยักหน้า “สถานที่สายมังกรย่อมไม่มีกับดักสังหารหรือกลไกลวงนา แม้จะมี จางเทียนซือคงจัดการไปแล้ว ลงไปดูก็ไม่เป็นไร!”
“นั่นมันเหตุผลแบบไหน?” ถังหลิงอวี่ถามด้วยความสงสัย
“คนธรรมดาหาที่นี่ไม่เจออยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น มลทินในร่างก่อนคนจะตายจะรบกวนสายมังกร!”
เฉินวั่นหลี่พูดจบ เฉินหลิวจื่อก็ชูนิ้วโป้งขึ้นทันที “ท่านปรมาจารย์เฉินนี่รอบรู้จริง ๆ ชะงัดเลย!”
“น้อยใจมันหน่อย!”
ระหว่างพูดคุยกันเบา ๆ ทุกคนก็เดินลงสู่ห้องฝังศพ
ดังคาด ทางเดินลื่นไปได้ตลอดโดยไม่มีสิ่งกีดขวาง
เฉินหลิวจื่อเดินไปราวกับเคยมาที่นี่มาก่อน คุ้นเคยจนน่าทึ่ง นำทุกคนเดินทะลุอุโมงค์สุสาน มาถึงประตูหินบานหนึ่ง
ประตูหินนี้ตั้งหันหน้าทิศใต้ มุมเหลี่ยมเป๊ะ ๆ จากรูปแบบการวางผังห้องฝังศพ ตำแหน่งนี้น่าจะเป็นห้องเครื่องบรรจุศพของสิ่งของฝังร่วม
เฉินหลิวจื่อประกอบมือเป็นพิมพ์มือ ตบเบา ๆ เบื้องหน้า ประตูใหญ่ก็เปิดออกทันที
พอประตูเปิด สิ่งของฝังร่วมที่จัดวางอยู่ข้างในก็เข้าตาทุกคน