ทันทีที่เห็นเฉินวั่นหลี่คว้าหินจันทร์มืดออกมา มิยาโมโตะมูซาชิตกใจจนใจแทบหาย
เปลวเพลิงดำรอบกายพุ่งกระหน่ำขึ้นทันที มือซ้ายขวากำดาบพุ่งขึ้นกลางอากาศ ดุจความบ้าคลั่งของยักษ์เผ่ามาร อากาศโดยรอบบิดเบี้ยวรุนแรง แผ่นดินไหวสั่นเทา สิ่งก่อสร้างในศาลฟุกะพังทลายลงหนักขึ้นเรื่อย ๆ
เฉินวั่นหลี่ยืนอยู่บนแท่นบูชา หัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง ดวงตาข้างหนึ่งของเขาเปลวไฟสีทองกระโดดเต้น
เปลวเพลิงยักษ์ที่มิดฟ้าพุ่งทะยานออกจากดวงตาของเขา
หลังพลังฝีมือก้าวขึ้นอีกขั้น นับเป็นครั้งแรกที่เขาร่ายดวงตาแท้จริงแห่งเพลิงสุริยัน พลังทำลายล้างเข้มข้นกว่าครั้งก่อนถึงหลายเท่า
เพลิงสะเทือนฟ้าพุ่งกระหน่ำ ดุจลำแสงทองเจาะทะลุความว่างเปล่า ปะทะเข้ากับหมอกดำกลางลานศาลฟุกะ
แสงทองดุจสายฟ้า ทันทีที่สัมผัสหมอกดำก็ระเบิดกระจาย เปลวไฟสีทองนับไม่ถ้วนแผ่อาบฟ้า ทะเลเพลิงเชื่อมต่อเป็นผืนเดียว หมอกดำที่แตะต้องถูกชำระล้างจนสลายหายไร้ร่องรอย
วินาทีที่มิยาโมโตะมูซาชิสัมผัสเปลวไฟสีทอง เขาก็ส่งเสียงครางร้าวเซ็นทั้งฟ้า
ดาบคู่กว้างแคบในมือฟันระสำรั้งอย่างคลั่ง หวังจะฟันเพลิงทองให้ดับสูญ
แต่เมื่อเพลิงทองตกลงในหมอกดำ ก็ดุจเปลวไฟตกลงกล่องน้ำมันเบนซิน ไม่เผาให้หมดสิ้นไม่ยอมเลิก
หลังฟันขาขวาที่แตกหักจากหมอกดำออกเสียได้ มิยาโมโตะมูซาชิจึงฝืนหนีออกจากรัศมีเพลิงมาได้ แต่ก็ไม่อาจก้าวเข้าใกล้ศาลเทพารักษ์ได้อีกครึ่งก้าว
เมื่อหินจันทร์มืดในดวงตาค่ายกลสูญไป ค่ายกลบนภูเขาเทียนเหมยก็หยุดหมุนเวียนเสียแล้ว
ไม่มีหมอกดำพุ่งทะลักไม่ขาดสายอีกต่อไป กลับกลายเป็นถูกทะเลเพลิงกลืนกินไปมหาศาล
มิยาโมโตะมูซาชิไม่อาจหลอมร่างขึ้นมาใหม่ได้อีก โกธรคำรามลั่น บ้าคลั่งไร้พลังแต่กล้าไม่กล้าก้าวขึ้นไปสักครึ่งก้าว