อูซือเอ่อร์เพียงแค่มีความรู้เกี่ยวกับสายเวทมนตร์กุฎีของชนเผ่าเท่านั้น เส้นผมและเลือดของคน ไม่อาจมอบให้ผู้อื่นได้โดยง่าย
เข้าก้าวย่างไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ท่าทีดุร้ายคว้าเอาสำลีที่ประทับเลือดคืนจากมือพนักงานบริการ
แต่เขาไม่ได้เห็นท่าทีลับ ๆ ของไป๋อิน กระทั่งแผนการของอีกฝ่ายก็ไม่รู้เลย
ไป๋อินเห็นว่าการแลกเปลี่ยนของสำเร็จ ก็โล่งอกเบา ๆ จากนั้นหัวเราะเบา ๆ หนึ่งครั้ง "ดูท่าพวกคุณไม่ชอบการเจาะเลือดถ่ายทอดพลังสักเท่าไหร่
วิธีดูแลสุขภาพแถบนี้ส่วนใหญ่ก็มาจากแผ่นดินใหญ่ต้าเซี่ย ได้รับอิทธิพลจากแพทย์แผนจีน ไม่ชอบก็ไม่เป็นไร เลิกทำก็จบ!"
พูดจบเธอก็โบกมือเรียกพนักงาน
พนักงานรีบเดินออกไปทันที
ไป๋อินพูดลอย ๆ อีกไม่กี่คำ ว่าจะออกไปดูว่าคณะที่มาส่งของวิเศษมาถึงหรือยัง
"รู้สึกว่าเธอแกล้งทำเป็นเสียเวลาไป!" ซ่งเจียวเจียวพูดกับเซียวจ้านหลังจากไป๋อินเดินออกไป
เซียวจ้านพยักหน้า "เห็นกันชัด ๆ อยู่แล้ว! พวกมันอยากตาย เราก็ทำอะไรไม่ได้!"
พูดพลางเขายิ้มกว้าง ยิ้มอย่างพึงพอใจ ความตึงเครียดเมื่อครู่หายวับไปเลย
ซ่งเจียวเจียวกับอูซือเอ่อร์เข้าใจได้ทันที — เฉินวั่นหลี่มาถึงแล้ว!
"งั้นตอนนี้เราจะไปไหน?"
"รออยู่ตรงนี้แหละ!"
"ไม่ต้องรอหรอก ฉันมาแล้ว!"
พร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ ข้างหูของทุกคน เฉินวั่นหลี่ก็พาชายหนุ่มหญิงสาวหนึ่งคนเปิดประตูเข้ามา
"พี่เฉิน!" ซ่งเจียวเจียวดีใจสุดหัวใจ
"อืม! สถานการณ์เป็นไงบ้าง?" เฉินวั่นหลี่ถาม
ซ่งเจียวเจียวเล่าเรื่องตั้งแต่ต้นจนจบ เฉินวั่นหลี่ได้ยินก็แค่ตอบฮึ่มหนึ่งคำ
เฉินวั่นหลี่แสดงสีหน้าสงสัย "งั้นพวกมันกักเธอไว้ที่นี่เพื่ออะไรล่ะ?"
ตัวซ่งเจียวเจียวเองก็ไม่มีธุระอะไรสำคัญ แถมยังกลับประเทศได้ทุกเมื่อ