เมืองหลวง บ้านเก่าของตระกูลจี ศาลบรรพบุรุษด้านหลังบ้าน
แผ่นป้ายวิญญาณบรรพบุรุษนับพันชิ้น เรียงรายเหมือนพีระมิด แน่นขนัดเต็มผนังด้านหน้า
ตั้งแต่บรรพชนรากตระกูลจี ผู้เคยเป็นพระวงศ์ในยุคชางยุคแรก
ไปจนถึงผู้นำสายโลหิตหลักในรุ่นก่อนที่ล่วงลับไปแล้ว ล้วนถูกจัดเรียงไว้ที่นี่
ส่วนสมาชิกธรรมดาและสายเลือดแตกแขนง มีเพียงชื่อบันทึกอยู่ในสมุดทะเบียนตระกูลที่หนาฉะนั้น
ทะเบียนตระกูลวางอยู่บนโต๊ะไม้ใต้แผ่นป้ายวิญญาณ นั่นคือการสืบทอดไม่รู้ขาดของตระกูลจี และก็คือรากของตระกูลจี!
จีอู๋ซวงคุกเข่าอยู่หน้าประตูศาลบรรพบุรุษ ใบหน้างดงามซีดเผือด
ชายหนุ่มร่างกำยำชุดดำสี่คน ยืนประจำอยู่ที่ประตู
จีหยวนเฉิงเติมน้ำมันจุดธูปบูชาอยู่ในศาล แล้วจึงก้าวออกมา "อู๋ซวง เรารู้สึกผิดกับเจ้า เรื่องในอดีตเราจึงไม่โทษเจ้า ต่อมาที่เจ้าฝากข่าวผ่านสวีเจียงซู่ จนทำให้เกิดผลสืบเนื่องต่อมาก็ต่อมา เราก็ไม่โทษเจ้า
แต่ถึงวันนี้ เจ้ายังหนักแน่นในความหลง เราจำต้องลงทัณฑ์ตามกฎบ้าน! ส่วนเฉินวั่นหลี่ ก็มีแต่ทางตายเท่านั้น
พูดมา สวีเจียงซู่ เจ้าซ่อนเขาไว้ที่ไหน?"
"คนปลอมๆ! จีหยวนเฉิง เจ้าเหมือนตอนที่ยังหนุ่มไม่มีผิด ก็แค่คนปลอมๆ หัวปลายถึงหาง
ครั้งนั้นเจ้าหลอกล่อศาสตราจารย์จิ่งเยว่เหวิน อ้างว่าจะพัฒนางานวิจัยเพื่อคุ้มครองสุสานโบราณ ให้ศาสตราจารย์จิ่งกับศิษย์ทั้งเก้า รวมทั้งคณะทำงานอีก 37 คน ออกตามหาสืบมรดกให้เจ้า เจ้าก็ทำหน้าแบบนี้แหละ
ครั้งนั้นที่เจ้าสั่งให้ฉันไปหน้าผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย ใช้ความงามหลอกสารภาพว่าเขาเอาอะไรออกมาจากสุสานโบราณหรือไม่ เจ้าก็ทำหน้าเสแสร้งแบบนี้