ถังหลิงอวี่เดือดดาลโกรธจัด เฉินวั่นหลี่เห็นแค่นี้ว่าระเบิดตัวน้อยถูกจุดประกายขึ้นจริง ๆ รีบโบกมือปิดหน้าต่างทันที
แล้วกอดถังหลิงอวี่ไว้แน่น "เอ่ม... ผู้ใหญ่ไม่ถือโทษผู้น้อยสินะ?"
คิ้วโค้งงามของถังหลิงอวี่ขมวดขึ้น ใบหน้างามแดงก่ำ ตวาดว่า "นายอยู่ฝ่ายไหนกันแน่!"
"......" เฉินวั่นหลี่เลียริมฝีปาก "ผมอยู่ฝ่ายเธอแน่นอน!"
"งั้นยังไม่ปล่อยมือ!"
"เอ๊ะ ผิวเนียนลื่นแบบนี้ ยังเด้งดึ๋งอีก มือเด้ง ปล่อยไม่ลง!" เฉินวั่นหลี่เริ่มเอาดีเสีย
แล้วยังหมุนเวียนวิชาปฐพีสุขสันต์ขึ้นอย่างรวดเร็วอีกด้วย
ถังหลิงอวี่รู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่บรรยายไม่ถูก ราวกับครั้งแล้วครั้งเล่าต้องจมดิ่งสู่ภวังค์แห่งราคะ
เฉินวั่นหลี่บัดนี้พลังฝีมือเหนือกว่าเธอมากมาย เมื่อวิชาปฐพีสุขสันต์หมุนเวียนขึ้น การเอาใจชู้ชื่นใจล้วนอยู่ในความคิดเพียงประเดียว
โดยปกติวิธีปฐพีสุขของสำนักร่วมสุขนี้ ผู้ที่ฝีมือเหนือกว่าย่อมครองความเป็นเจ้าไว้มากกว่า
เฉินวั่นหลี่ในเวลานี้ส่งพลังย้อนกลับจำนวนมหาศาลไปให้ อารมณ์รุนแรงของถังหลิงอวี่จึงค่อย ๆ สงบลงในการประสานหยิน-หยาง
ในโลกนี้มีเรื่องอะไรที่ทำให้เธอลุกเป็นไฟได้ทันที คงเป็นการถูกฝูงชนมองดูจนอับอายจนอยากฝังตัว
ส่วนสิ่งที่ทำให้ขนที่พองฟูนั้นเรียบลงทันที คงมีเพียงวิชาปฐพีสุขสันต์ที่ช่วยยกระดับพลังฝีมือเท่านั้น
ไม่ช้า ถังหลิงอวี่ก็มุ่งมั่นดื่มด่ำไปกับการหมุนเวียนวิชาปฐพีสุขสันต์อย่างเต็มที่
นอกจากพลังเซี่ยงจิ้งที่ย้อนกลับมา ถังหลิงอวี่ยังสัมผัสได้ถึงขอบเขตอันลี้ลับ เหมือนได้แตะขอบของขั้นบำเพ็ญที่สูงกว่า