เฉินวั่นหลี่แข็งดื้อรับพลังดาบเข้ามาเต็ม ๆ หลายสาย แล้วแกล้งร้องโหยหวนลั่น ถังหลิงอวี่คิดว่าโดนจุดสำคัญจริง ๆ พอการเคลื่อนไหวหยุดชะงักลง เฉินวั่นหลี่ก็กระโจนเข้าอุ้มเธอไว้ได้ทันที
"ไปกันแล้ว ๆ! ข้าใช้วิชาค้นจิตค้นดวงวิญญาณของจ้าวงูใหญ่ แล้วพบสำนักลับซ่อนของดี ๆ เป็นแถว!
ข้าเตรียมจะเชื่อมยาดี ๆ สักไม่กี่เตา เอาเรื่องสำคัญก่อนเถอะ!"
เฉินวั่นหลี่ปลอบให้หลงกลไปกับหลอกล่อ จนสุดท้ายก็พาถังหลิงอวี่ออกไปได้สำเร็จ
ผู้หญิงคนนี้นิสัยดุดัน ยอมอ่อนไม่ยอมแข็ง เฉินวั่นหลี่ไม่อยากเพิ่งดึงกางเกงขึ้นก็ต้องมาใช้อำนาจสามีปราบภรรยาด้วยหมัดเท้า เขาจึงให้เกียรติถังหลิงอวี่เต็มที่
ถังหลิงอวี่จึงยอมไหลตามทางลาด ยกโทษให้ผู้หญิงอีกไม่กี่คน
จ้าวเงือกตอนนี้เหงื่อท่วมหัว มองไปที่ชูอีเหยิน "เธอนี่มันหลอกกันเก่งจริง ๆ ฉันจำไว้แล้ว!"
ชูอีเหยินกับผู้หญิงอีกไม่กี่คนตอนนี้เกือบกลายเป็น "ลูกแกะน้อย" ไปแล้ว เสื้อผ้าทั่วร่างเหลือเพียงเศษผ้าเป็นเส้น ๆ ต่างก็แยกย้ายกันหนีไปทั่ว
เมื่อกลับมาถึงหอวันหลิง เฉินวั่นหลี่เล่าผลจากการค้นจิตค้นดวงวิญญาณ "จ้าวงูใหญ่คนนั้นได้วิชาของผู้บำเพ็ญยุคโบราณมา เลิกปลุกพลังธาตุ แล้วเปลี่ยนไปบำเพ็ญวิถีโบราณแทน
ข้าค้นพบที่ตำแหน่งของสำนักลับจากความทรงจำของนาง ถ้าเดาไม่ผิด ที่นั่นน่าจะเป็นถ้ำบำเพ็ญของผู้บำเพ็ญโบราณคนหนึ่ง แต่ตัวถ้ำนั้นเอง กลัวว่าจะเป็นสถานที่นั่งดับขันธ์ของผู้บำเพ็ญขั้นสูงอีกคน"
ถังหลิงอวี่อึ้งไปชั่วครู่ แล้วพูดว่า "เธอหมายความว่า ถ้ำบำเพ็ญนั้นอยู่บนหลุมฝังศพของคนอื่นงั้นเหรอ?"
"ใช่" เฉินวั่นหลี่พยักหน้า แล้วพูดต่อ "นี่แปลว่าอะไร แปลว่าผู้บำเพ็ญโบราณคนนั้นในตอนนั้นก็ไม่สามารถขุดของดีในหลุมศพออกมาได้ทั้งหมด จึงไม่ยอมไป!