สายตาของทุกคนในที่นั้นต่างหันไปมองยังทิศทางที่เสียงดังขึ้นจากประตู
เห็นหญิงสาวผู้งดงามยิ่งในชุดยาวสีแดงเข้มคอตัดลึก เดินตามชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามา
หญิงสาวงามเยี่ยงนางฟ้า ทุกยิ้มทุกสบตาล้วนเต็มไปด้วยเสน่ห์จนคนไม่อาจถอนสายตา แต่ยิ่งมองนานเท่าไรยิ่งรู้สึกอับจนใจ รู้สึกว่าการจ้องมองเช่นนี้คือการลบหลู่นางฟ้า
ชายหนุ่มนั้นแต่งกายเรียบง่ายธรรมดา แต่กลับแฝงความงามเลิศลอยเหนือโลก เยี่ยงเซียนลงมาปรากฏกาย คิ้วกับดวงตาส่งแสงอำนาจโดยไม่ต้องโกรธเกรี้ยว ทำให้ผู้คนไม่กล้าแลสายตา
ทั้งสองเพิ่งก้าวเข้ามา ชิวอวี่เจินก็ขบฟันกรอด กล่าวด้วยความเกลียดชังว่า "ชูอีเหยิน พิธีศพบิดาเจ้ายังไม่ครบกำหนด เจ้ากลับสวมชุดแดงเข้ามาถึงที่นี่ เจ้า เจ้ามาเยาะเย้ยอวดอำนาจงั้นหรือ!"
สายตาหนานกงชื่อกวาดผ่านชูอีเหยิน เธองดงามกว่าแต่ก่อน เยี่ยงนกฟีนิกซ์ที่เกิดใหม่จากเปลวเพลิง เจิดจรัสน่ามองไม่มีสิ้น
หญิงเช่นนี้ ควรจะเป็นของเขา!
แต่กลับถูกคนอื่นฉกไป แถมตอนนี้ตัวเขาเองยังกลายเป็นคนไร้ความสามารถอีกด้วย
หนานกงชื่อมองไปยังต้นตอผู้ก่อทุกอย่างนี้ แล้วบดขบคำสามพยางค์ออกมาจากช่องฟัน
"เฉินวั่นหลี่!!!"
หนานกงจวิ้นที่ยืนอยู่ข้างสาหวังซูซี ได้ยินสามพยางค์นั้นก็ทะยานขึ้นมาด้านหน้าทันที ดวงตาจ้องมองเฉินวั่นหลี่ตรง ๆ เยี่ยงนกแร้งเฝ้าเหยื่อ
พลังฆ่าฟันอันรุนแรงพุ่งทะลักออกจากร่างเขา ทำให้ทั้งห้องประชุมราวกับอุณหภูมิดิ่งลงอย่างฉับพลัน
"เจ้าคือเฉินวั่นหลี่?"
หนานกงจวิ้นมองชายหนุ่มตรงหน้า จับสัมผัสพลังของผู้บำเพ็ญเพียรแม้แต่นิดเดียวไม่ได้
แต่ในใจกลับตื่นตระหนกยิ่ง ความรู้สึกอันตรายอันแรงกล้าผุดขึ้นจากก้นบึ้งหัวใจทันทีที่สายตาทั้งสองประสานกัน
เขาเข้าฝากตัวเป็นศิษย์สยามตั้งแต่อายุห้าขวบ บำเพ็ญพลังมังกรช้าง ณ แผ่นดินสยามที่วิชามวยรุ่งเรือง เขาต่อสู้จากสนามมวยใต้ดินจนถึงสมรภูมิทหารรับจ้าง จากการฆ่าฟันในสมรภูมิจนถึงการท้าประลองยุทธ์