หมัดเหล็กของหนานกงจวิ้นที่ภูมิใจว่าสามารถแตกหินและฆ่าเสือและเสือดาวได้ ตกลงบนอกเฉินวั่นหลี่อย่างจัง
ใบหน้าของเขาวาบด้วยความเปี่ยมสุข
ทว่าวินาทีถัดมา รอยยิ้มนั้นก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เฉินวั่นหลี่ยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับแม้แต่น้อย เพียงแค่ส่วนบนของลำตัวสะบัดเบา ๆ เงาสีขาววาบผ่านเร็วจนแทบมองไม่เห็น
ใต้สายตาตกตะลึงของหนานกงจวิ้น ฝ่ามือของเฉินวั่นหลี่ลอยเบาหวิวมาประทับที่อกของหนานกงจวิ้น
เปรี้ยง!
หนานกงจวิ้นถูกทิ้งตัวลอยถอยหลังออกไป
ทั้งร่างถูกเหวี่ยงถอยหลังไปสิบกว่าเมตร แล้วกระแทกเข้ากับกำแพงโดยตรง
เสียงกำแพงถล่มดังขึ้น พลังมหาศาลพุ่งทะลุกำแพงออกไปอีกสิบกว่าเมตร ทะลุผ่านกำแพงสามด้านติดต่อกัน ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างหนักแล้วเงียบสนิท
ทันใดนั้นทั้งสถานที่ก็เงียบงันราวกับตาย
ทุกคนแข็งค้างอยู่กับที่
นี่คือพลังที่เอาชนะเทพสงครามพิทักษ์เหนือได้อย่างนั้นหรือ!
แม้แต่สาหวังซูซี ปรมาจารย์มนต์อันดับหนึ่งแห่งสยาม ยามนี้ก็ตกตะลึงจนใบหน้ากระตุกวูบ
ไม่มีใครคิดได้เลยว่าหมัดหนึ่งของหนานกงจวิ้น กลับถูกตบหนึ่งฝ่ามือจนปลิดปลิวออกไป
แค่หนึ่งเพลงมือเท่านั้น!
ใบหน้าของสาหวังซูซีบูดบึ้ง ตาที่สามของเขามีมนต์ลับพิเศษ ใช้พลังจิตเป็นหนวดสัมผัสเพื่อมองเห็นทั้งหมด มีความใกล้เคียงกับจิตหยั่งรู้ของเฉินวั่นหลี่
ดังนั้นเขาจึงมองเห็นได้ชัดกว่าใคร — หมัดเหล็กของหนานกงจวิ้นตกลงบนอกเฉินวั่นหลี่ แต่กลับไม่สร้างความเสียหายใด ๆ แก่เขาเลย
กลับเป็นฝ่ามือหนึ่งของเฉินวั่นหลี่ต่างหาก ที่บดขยี้กระดูกหน้าอกของหนานกงจวิ้นจนหมดสิ้น เศษกระดูกงอกย้อนกลับเข้าไปทิ่มหัวใจ