สาหวังซูซีเพิ่งก้าวเข้าประตูมา พอเห็นทิศทางของเฉินวั่นหลี่ก็พุ่งเข้ามาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือไม่หยุดปาก
ตอนนี้ตาที่สามกลางคิ้วของเขาแดงเป็นสีเลือด ราวกับถูกแทงเข้าอย่างหนัก
"ในเมื่อนายมีชื่อเสียงไม่น้อยในสยาม ทำไมถึงมาเป็นแบบนี้ล่ะ?" เฉินวั่นหลี่เงยหน้าขึ้นมองอย่างแปลกใจ
สาหวังซูซีหัวเราะขื่น ๆ ครั้งหนึ่ง ครั้งก่อนที่มาตู เขาโดนเฉินวั่นหลี่สั่งสอนเสียเอาการ ตาที่สามของเขาจึงได้รับความเสียหายอย่างหนัก
หลังกลับไป เขายังต้องแบกภาระตามหาสมบัติให้เฉินวั่นหลี่ ไม่มีเวลาฟื้นฟูอย่างจริงจัง เดิมคิดว่าเรื่องสมบัติคงไม่มีข่าวคราวง่าย ๆ อยู่แล้ว
แต่ใครจะไปคิดว่าเขากลับสืบหาตำแหน่งของเกิงจิน สมบัติแห่งจุ้ยจิน ได้จริง ๆ
พอเจาะลึกสืบต่อไป ก็เจอคำเตือนจากนักบวชใหญ่สูงสุดแห่งอินเดีย
ในตอนแรก เขาไม่เอาจริงกับผู้นั้นเลย คนที่อ้างว้าเฮี้ยนว่าตนเองคืออวตารของเทพ
เขาเองยังอ้างว่าตนคืออวตารของมังกรสามตาเลย
เฉินวั่นหลี่เคยสัญญาไว้ว่า ถ้าเขาหาสมบัติได้แม้ชิ้นเดียว จะสอนวิชาบ่มพลังจิตที่เกรียงไกรให้ ให้ตาที่สามกลายเป็นดวงตามังกรของจริง
แต่ไม่คิดว่าพอเขาจะสืบรู้ที่ซ่อนของเกิงจินได้จริง ก็เจอนักบวชใหญ่ผู้นั้นเข้า
ทั้งสองประมือกัน นักบวชใหญ่ปล่อยงูดำพิษภัยออกมาตัวหนึ่ง เกือบเอาชีวิตเขาไม่รอด
หลายวันมานี้ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใด งูดำตัวนั้นก็โผล่มาซุ่มโจมตีเหนือความคาดหมาย ยังมีนักฆ่านักพรตนักเล่นแล้วแห่งอินเดียตามล่าเขาอีกราวกับฝูง
สาหวังซูซีไม่เคยนึกฝันมาก่อนว่า แม้ถิ่นฐานเก่าของตนในสยามยังโดนกวาดราบเป็นหน้ากลอง ตัวเขาเองก็โดนแทงเข้าหนึ่งแผล
ถึงบาดแผลนั้นเขาถึงได้รู้ว่าตนเองไปยุ่งกับสิ่งใด