ในสายตาของคนธรรมดา ภาพเขาภูผาใบนี้มีเพียงคุณค่าในการสะสมเล็ก ๆ น้อย ๆ
ถึงแม้เงาภูเขาในภาพจะสูงตระหง่านงดงาม แม้ไม่เข้าใจศิลปะการวาดภาพ ก็ยังรู้สึกได้ถึงรสชาติพิเศษที่แฝงอยู่
แต่นี่ก็ไม่ใช่ผลงานชิ้นเอกของปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงแต่อย่างใด แม้จะมีคุณค่าทางศิลปะบ้าง ก็ขาดคุณค่าจากชื่อเสียงของผู้วาดที่ทำให้เป็นของโบราณ
ราคาเปิดประมูลจึงมีเพียงห้าล้านบาทเท่านั้น
ในสายตาของพวกเขา การซื้อภาพนี้ก็เท่ากับจ่ายเงินหลายล้านซื้อความสนุก ถ้าจะเอาอารมณ์มาต่อกับใคร จ่ายเป็นสิบล้านก็ไม่เสียดาย
เปรียบเหมือนคนที่มีเงินสองหมื่น หรือสองแสน หรือกระทั่งสองล้าน แต่การหยิบสองหมื่นออกมาจ่ายโดยไม่เปลี่ยนหน้า เพื่อซื้อกล้วยราคาสองบาท นั่นเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
ฉะนั้นเมื่อเฉินวั่นหลี่จ่ายเงินหนึ่งหมื่นห้าพันล้านบาทเพื่อภาพที่มูลค่าห้าล้านบาทก็ยังถือว่าแพงเกินไป ในสายตาของคนทั้งห้องจึงมีได้เพียงสองความเป็นไปได้ — ลูกก้นบุหรงผู้ฟุ่มเฟือย หรือไม่ก็ ตระกูลมั่งคั่งแท้จริง!
แต่ในสายตาเฉินวั่นหลี่แล้ว ภาพใบนี้มีค่าล้ำค่านัก ไม่ต้องพูดถึงหนึ่งหมื่นห้าพันล้าน แม้แต่หนึ่งแสนห้าหมื่นล้านบาทก็คุ้มค่า
ถ้าเขาไม่ได้ดูผิด นี่คือเครื่องรางที่มีฤทธิ์เสริมพลัง เมื่อวัดกันที่คุณภาพเพียงอย่างเดียว ยังเหนือกว่าเครื่องรางป้องกันตัวที่เขาเคยสร้างให้ชาวตระกูลถังอีก
ที่สำคัญ ทิศทางการเสริมพลังของเครื่องรางชิ้นนี้เหมาะกับเขาอย่างยิ่ง อาจช่วยเพิ่มกำลังรบของเขาได้ถึงสามส่วนสิบในยามวิกฤต
เมื่อถึงขั้นของเขาแล้ว การเพิ่มกำลังรบสามส่วนสิบหมายความว่าอย่างไร? นั่นหมายถึงชีวิตที่อาจถูกช่วยไว้ได้ในยามคับขัน