ราชาเงือกมาร์ไมด์โกรธสุดขีด แม้เฉินวั่นหลี่ตรงหน้าจะมีวิชาลับไม่รู้จบ ฝีมือแก่กล้าเพียงไหน แต่พูดจาได้เสียงหวานอะไรขนาดนั้นจริง ๆ
แต่ก็เถียงไม่ได้ว่า การไปเยือนดินแดนมนุษย์ให้ได้สักครั้งฟังดูน่าดึงดูดไม่น้อย
นึกถึงครั้งอดีตที่ใช้ชื่อปลอมเข้าฝึกวิชาภายใต้องค์บูรพาจารย์แห่งคุนหลุน ช่วงเวลานั้นช่างเป็นความทรงจำที่หวนคืนได้ไม่รู้ลืม เมื่อเทียบกับทะเลคุนหลุนอันมืดมนไม่เห็นแสงสว่างแห่งนี้แล้ว ย่อมเป็นฟ้ากับเหว
ความคิดยังไม่ทันจบ เห็นเฉินวั่นหลี่พุ่งขึ้นจากพื้น มีดยาวในมือฟันเข้าใส่หอกศพมารแห่งความมืดกลางอากาศ
ราชาเงือกมาร์ไม่ประมาทอีกต่อไป คำรามออกมาอย่างแปลกประหลาดสองสามครั้งแล้วก็กระโดดขึ้นตาม
หอกสามง่ามในมันเปล่งแสงทองระอุ แล้วแบ่งกับเฉินวั่นหลี่ซ้ายขวา แทงเข้าใส่หอกศพมารแห่งความมืด
โคลม!
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เฉินวั่นหลี่ฟันมีดยาวลงบนเงาหอกศพมารแห่งความมืดเต็มแรง
ไม่ใช่เสียงดังกระทบกันของโลหะ แต่เป็นการปะทะของพลังงานอันดุร้าย!
หอกศพมารแห่งความมืดกลางอากาศนั้นก็เกิดจากการหลอมรวมปราณดาบมารแห่งความมืดเข้าด้วยกัน ณ ตอนนี้ด้ามหอกสั่นไหวเล็กน้อย พลังงานพุ่งกระจายออกรอบด้าน
ทันใดนั้นก็ถูกพลังงานแสงทองจากหอกสามง่ามของราชาเงือกมาร์ที่พุ่งตามมาจากด้านหลังโจมตีซ้ำอีก
เสียงระเบิดดังกึกก้องขึ้นอีกครั้ง
ด้ามหอกสั่นไหวอีกครั้ง พลังงานนับไม่ถ้วนกระจายสี่ทิศ
เฉินวั่นหลี่พุ่งถอยหลัง หยุดตัวกลางอากาศแล้วพุ่งออกไปอีก ฟันดาบอีกหนึ่งครั้ง
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องไม่หยุด
หอกศพมารแห่งความมืดเคลื่อนไหวขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับมีผู้ใดจับหอกนี้ออกมาต่อสู้กับเฉินวั่นหลี่และราชาเงือกมาร์