หญิงม้ายงูกระโดดหลบไปกว่าสิบกว่าเมตร แววตาวูบไปด้วยความตื่นตระหนก
แต่พลังงานปราณลูกนั้นไม่ได้พุ่งเข้าใส่เธอ หากพุ่งตรงไปยังประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลไป๋
ป้ายไม้เหนือประตูระเบิดกระจายด้วยเสียงดังกึกก้อง
"นี่แปลว่าอะไร?"
สายตาทุกคู่ในที่นั้นตรึงอยู่ที่ตัวเฉินวั่นหลี่
"ผู้ใดขวางทางข้า จงจำนวนของประตูนี้เอาไว้!"
เฉินวั่นหลี่พูดเพียงเรียบ ๆ แล้วก้าวออกไปหนึ่งก้าว สีหน้านิ่งสงบ ราวกับคนทั้งหมดในที่นี้เป็นเพียงมดตัวจิ๋ว
สายตาไป๋จิงหันไปมองหญิงม้ายงู
คนทั้งหลายในนี้ล้วนถูกตระกูลไป๋อ้อนออมเอาไว้เพื่อปกป้องตระกูล
เมื่อมีอาจารย์ใหญ่ประทับอยู่ พวกเขาย่อมไม่กลัวใคร
ตอนนี้เป็นเพียงการทดสอบว่าเฉินวั่นหลี่อยู่ในกลุ่มคนกลุ่มนี้หรือไม่
ถ้าอยู่จริง พวกเขาก็จะไม่ต่อต้าน มีอาจารย์ใหญ่คอยจัดการเอง
แต่ถ้าไม่ใช่ คนเหล่านี้ก็ห้ามปล่อยเข้าตระกูลไป๋เด็ดขาด เพราะรู้ดีว่าตอนนี้คนจำนวนมากในต้าเซี่ยต่างอยากให้ตระกูลไป๋ตาย!
ยามที่เรื่องราววุ่นวายเช่นนี้ จะปล่อยผู้ฝึกตนระดับสูงเข้าแกนกลางของตระกูลได้อย่างไร
หญิงม้ายงูเพิ่งนั้นแทบไม่ได้ทดสอบพลังของชายตรงหน้าเลย ภายใต้สายตาคนนับร้อยนับพัน เธอจึงเสียหน้าไม่น้อย
ทุกคนในที่นี้ล้วนเป็นผู้เข้มแข็งแห่งโลกมืดและผู้ยิ่งใหญ่แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หากวันนี้เธอเสียฟอร์ม ต่อจากนี้คนเหล่านี้อาจมองเธอเป็นเป้าซ้อมมือ
แม้อาจบุกรุกเขตอิทธิพลของเธอ เพราะการบำเพ็ญเพียรของผู้ฝึกตนแต่ละคนกินทรัพยากรมหาศาล ต้องการการหล่อเลี้ยงนับไม่ถ้วน
คิดถึงตรงนี้ เธอยิ่งรู้สึกโกรธเกรี้ยวกับการถอยหนีเมื่อครู่ สีหน้าพลันเปลี่ยน ดวงตาจ้องมั่นที่เฉินวั่นหลี่ หัวงูสีชาดแลบเลียปากตัวเองอีกครั้ง