ไอวี่รุ่ยโยนอันดรีย์ออกมาเป็นโล่รับศร แต่มุมปากของเฉินวั่นหลี่ก็แค่เย้ยหยันเล็กน้อย
อันดรีย์ย่อมหนีไม่พ้นความผิด ทว่าไอวี่รุ่ยกับอันดรีย์ต่างก็ซ่อนความคิดของตัวเองไว้
ไอวี่รุ่ยตอนนี้มีแต่จะหวังรอดชีวิต มองไปที่แอนนีแล้วรีบเอ่ย "ถ้าไม่ใช่คำสัญญาของดยุกอันดรีย์ ข้า...ฉันจะกล้าทำเช่นนั้นกับคุณได้อย่างไร"
แอนนีกัดริมฝีปากแน่น สีหน้าซับซ้อน สั่นคลั่งปะปนกับความผิดหวัง แต่ก็ไม่เอ่ยปาก
อันดรีย์อยากฆ่าเฉินวั่นหลี่ ก็มีเหตุผลเต็มพร้อม นั่นคือศิลาทะเลนับหมื่นปี!
ไอวี่รุ่ยเห็นแววฆ่าฟันในสายตาเฉินวั่นหลี่ยิ่งเพิ่มพูนขึ้น ตกใจจนสีหน้าซีดเผือด
"คุณเฉิน ฉันรู้ว่าฉันมีความผิดถึงขั้นไม่ให้ภัต แต่การฆ่าฉันนั้น ไม่คุ้มค่าแม้แต่จะกล่าวถึง แม้กระทั่งทุกคนในตระกูลไมเออร์ส คุณก็สามารถกวาดล้างได้ทั้งตระกูล"
"แต่คุณต้องรู้ไว้ว่า กลุ่มทุนไมเออร์สสร้างฐานในยุโรปมาหลายสิบปี มีทั้งความมั่งคั่งมหาศาลและสายสัมพันธ์กว้างขวาง
คุณฆ่าฉัน หรือแม้แต่ฆ่าทุกคนในกลุ่มทุนไมเออร์สจนหมดสิ้น ก็ไม่อาจรับช่วงต่อความมั่งคั่งและทรัพยากรเหล่านั้นได้
ถ้าคุณยอดปล่อยฉัน ฉันสามารถเป็นตัวแทนฝ่ายที่ฉันสังกัดยอมจำนนต่อคุณ ฉันรับประกัน ภายในสามปี กลุ่มทุนไมเออร์สจะกลายเป็นของในกระบะของคุณ!
แม้กระทั่งตัวฉันเอง ฉันก็สามารถทำให้คุณ..."
ไอวี่รุ่ยพูดไปสายตาก็เริดระดับไป ทั้งร่างเปล่งประกายเย้ายวนชวนมอง
เธอแท้จริงก็สวยงามเหลือเกิน รูปร่างส่วนโค้งส่วนเว้า บวกกับความเป็นสาวสูงศักดิ์ที่อยู่ในตำแหน่งสูงมานาน ย่อมชวนให้ชายหนุ่มอยากพิชิตเป็นแท้
เสียดาย เมื่อพูดจบเธอถึงกับพบว่า ดวงตาของเฉินวั่นหลี่ไม่มีคลื่นลมใด ๆ เขาแถมยื่นมือเข้าคว้าคอขาวนวลของเธอโดยตรง