เหล่าผีดิบจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ กลับคืนสู่ปกติ และเข้าร่วมการก้มกราบบูชาเทพเจ้า
ทุกคนในสถานที่นั้นต่างถูกภาพที่ฝ่าฟันจินตนาการเช่นนี้สั่นสะเทือนจิตวิญญาณ
กระทั่งเชียงหลง!
กระทั่งเหมยเซ่อซื่อและผู้ทรยศฝ่ายตรงข้าม!
ในขณะนี้ เมื่อเห็นคนตายฟื้นคืนชีพทีละคน นับหมื่นนับแสน อาบแสง "เทพธิดา" ตะโกนร้องขอความปกปักรักษาจากเทพเจ้า ความสั่นสะเทือนนั้นแตะต้องถึงจิตวิญญาณ
เฉินวั่นหลี่ที่ลอยอยู่เหนือศีรษะของทุกคน ใบหน้าเย็นชาดุจเทพแท้จริง เหตุการณ์อัศจรรย์ตรงหน้าเป็นเพียงเรื่องง่าย ๆ ที่ไม่จำเป็นต้องอึ้งกลัว!
นับจากนี้ไป ตราบที่คนเหล่านี้หลายหมื่นคนไม่ตายหมด เฉินวั่นหลี่จะเป็นเทพแท้ในใจของพวกเขาสินะ?
และหากเฉินวั่นหลี่ปรารถนา เขาสามารถรวบรวมกองกำลังหนึ่งในโมซังโกได้ทันที
กองกำลังที่เข้มแข็งยิ่งกว่าฐานทัพแม่เทพ!
ยังมีสิ่งใดศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าการแสดงอภินิหารต่อหน้าสาธารณะอีก?
หรือว่าเฉินวั่นหลี่จะเดินเส้นทางแห่งศรัทธา? เชียงหลงคิดอย่างแปลกใจ
ถึงระดับของเชียงหลงแล้ว ข้อดีข้อเสียของวิถีบำเพ็ญด้วยการดูดกลืนศรัทธา ย่อมเข้าใจแจ่มแจ้ง
ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมงกว่า ผีดิบเกือบสองในสามกลับคืนสู่ปกติ
เฉินวั่นหลี่คำนวณเวลาแล้ว เก็บสัญลักษณ์สร้างชีวิตและการเกิดใหม่:
"เวลาไม่มากแล้ว คนที่เหลือล้วนบาดเจ็บสาหัส ไว้ค่อยค่อย ๆ รักษาในม่านอักขระ"
ร่างของเขาลงมาอย่างสงบ กล่าวประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงก้อง
ไม่มีใครในสถานที่นั้นขัดขืน ใครเล่าจะขัดขืนเทพเจ้า?
มีเพียงเพลงสรรเสริญที่ซ้ำ ๆ ว่าเทพเจ้าทรงใหญ่ยิ่ง เทพเจ้าทรงคุ้มครอง!