หลินชวนในฐานะบุตรผู้กล้าแห่งคุนหลุน โดยตัวเองก็มีความภาคภูมิใจอยู่ไม่น้อย
เขาอยากชนะเฉินวั่นหลี่ อยากล้างความอัปยศในอดีต อยากก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในกองทัพในครั้งเดียว กลายเป็นเย่จวินเสินคนที่สอง ครอบครองมังกรเสือหนึ่งดวง และเป็นแกนกลางของคุนหลุน — ทั้งหมดนี้เป็นความจริง
แต่สิ่งที่เขาต้องการคือการชนะอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา!
การอวดโกง ในสายตาเขาคือการทำให้คนอื่นขยะแขยง และยังเป็นการหย่อนค่าของตัวเองลง!
ยิ่งกว่านั้น ในความคิดของเขา เขามีความมั่นใจว่าจะชนะอยู่แล้ว
ตั้งแต่กำหนดการประลองทหารขึ้นมา จนถึงตอนนี้ เฉินวั่นหลี่แทบไม่เคยเสียสมาธิให้เรื่องนี้เลยแม้แต่ครู่เดียว ยังคงวิ่งรอกไปทั่วสารทิศ
และไม่ว่าจะเป็นยาอมฤต วัตถุวิเศษ หรือวิชาบำเพ็ญ คำชี้แนะในการต่อสู้ แม้กระทั่งตัวผู้แข่งขันที่คัดมา เขาก็เหนือกว่าเฉินวั่นหลี่ในทุกด้าน
ต้วนฉง ผู้อาวุโสองค์ที่สี่แห่งสำนักกุยอิน ขมวดคิ้ว ในสายตาเขา ปฏิกิริยาของหลินชวนดูเด็กจนน่าขัน
แต่อาจารย์ของหลินชวนคือหนึ่งในเจ็ดปฐมบุรุษแห่งคุนหลุน เขาก็ต้องให้เกียรติสักหน่อย
ต้วนฉงเคาะไอเบา ๆ จึงกล่าวว่า “ก็ต้องชนะอย่างตรงไปตรงมาอยู่แล้ว! แต่เจ้าต้องรู้ไว้ว่า การประลองทหารนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องแค่อนาคตส่วนตัวของเจ้า
เราเพิ่มประกันสองชั้น แล้วมันผิดอะไร? ด้านหนึ่ง การใช้เครื่องรางเสริมพลังการต่อสู้ กฎยังไม่เคยระบุห้ามไว้
อีกด้านหนึ่ง หญ้ากุยโยวมาจากทะเลกุยหมิง ไร้สีไร้กลิ่น คนที่เคยเห็นก็มีไม่กี่คน แต่มันทำให้พวกนั้นปราณไม่ลื่นไหล เพิ่มประกันอีกหนึ่งชั้น
นี่คือแผนที่มั่นคงที่สุดซึ่งสองประมุขสำนักปรึกษากันแล้ว เจ้าอย่าเอาอารมณ์ส่วนตัวมาเป็นเรื่องใหญ่!”