ก้าวผิดแม้เพียงก้าว ก็แพ้สิ้นทั้งกระดาน!
สำนักกุยอิ่นจงได้ก้าวเข้าสู่หนทางแห่งความตายตั้งแต่วันที่ลักพาตัวซ่งเจียวเจียวมาแล้วสินะ?
ไม่... บางทีในตอนนั้น อาจยังมีทางแก้ไขอยู่จริง!
แต่ตั้งแต่กุยอวี่จื่อผู้เป็นประมุขสำนักลงจากภูเขา ทุกอย่างก็ถูกกำหนดไว้แล้วทั้งหมด
หานเจิ้งหลับตาลง ภาพศิษย์ในสำนักถูกสังหารหมู่ก็ผุดขึ้นในสมองของเขาโดยไม่รู้ตัว
เสียงร้องครวญคราง เสียงสวดร่ำไห้อันน่าเวทนาของเหล่าศิษย์ ราวกับดังแว่วเข้าหู!
นายพลไร้ความสามารถ เป็นเหตุให้ทัพทั้งสามต้องพินาศ บางทีคงเป็นเช่นนี้แล้วกระมัง
การตัดสินใจผิดพลาดของชั้นผู้นำ กลายเป็นเครื่องผูกพันให้เหล่าศิษย์เบื้องล่างต้องสูญเสียชีวิตฟรี ๆ!
หานเจิ้งลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาแวววาวประหนึ่งมีน้ำตา "ศิษย์พี่!"
"หืม?" กุยอวี่จื่อตกใจ นับตั้งแต่ได้เป็นประมุขสำนัก หานเจิ้งก็ไม่เคยเรียกเขาว่าศิษย์พี่อีกเลย!
สิ่งที่ตอบโต้กุยอวี่จื่อก็คือโครงร่มสีดำมืดเล่มหนึ่ง
เหล็กกล้าคมกริบสาดแสงวาบ แทงตรงเข้าที่เอว
กุยอวี่จื่อถึงกับแทบแตก ตาคุโชนด้วยความโกรธ สู้ต้านไปพร้อมกับคำรามลั่น "กบฏ!"
......
ในอีกหอหนึ่ง เหยียนคุ้ย ผู้อาวุโสองค์ที่ 4 แห่งสำนักตี่อิ่นจง กำลังยืนอยู่ใต้ระเบียงมองไกลไปข้างหน้า เปลือกตากระตุกวูบวาบ
เห็นได้ชัดว่ายอดผีสองตนกับคนชราหนึ่งและหญิงสาวหนึ่ง — ฝีมือระดับเหนือธรรมชาติถึงสี่คน — ได้ทลายอาคารชั้นนอกไปแล้ว
ม่านป้องกันไอสังหารหยินสีดำ ใกล้พังทลายเข้าเต็มที่
คงไม่ทันถึงหนึ่งนาทีครึ่ง พวกนั้นก็จะพุ่งขึ้นมาถึงตัวแล้ว
แข็งแกร่งเหลือเกิน!
เหยียนคุ้ยบ่นพึมพำกับตัวเอง ไม่น่าแปลกใจที่เฉินวั่นหลี่คนนี้จะกลายเป็นเป้าหมายอันดับแรกที่คุนหลุนต้องกำจัด!
ถึงกับรวบรวมผู้เหนือธรรมชาติได้ถึงสองคน ไม่รู้ว่าพวกนั้นสัมพันธ์กันอย่างไร?