“อาจารย์ ไม่ต้องเสียเวลาพูดจากับพวกมันหรอก ฆ่ามันซะ! เรื่องยาวิเศษนี่ ห้ามให้คนภายนอกรู้เด็ดขาด!” นักพรตหลิวตะโกนขึ้น
เซียนหยางหัวเราะเบา ๆ แล้วพยักหน้า
“ก่อนที่พวกเจ้าสองคนจะตาย ยังช่วยข้าค้นหายาวิเศษได้มากมายขนาดนี้ ทำให้ข้าเห็นแสงสว่างอีกน้อยนิดในการก้าวสู่ขั้นเจินเหรินผู้คุ้มกันเทพ
ว่าไปแล้ว ข้าควรขอบคุณพวกเจ้าด้วยซ้ำ ดังนั้น ข้าจะให้พวกเจ้าตายอย่างไม่ทรมานนัก!”
มือของเซียนหยางสั่นไหวเบา ๆ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ทยอยมารวมตัวขึ้นจากความว่างเปล่ารอบตัวเขา
ถังหลิงอวี้ถ่มน้ำลายรด “ตีนตะขาบชรา!”
เซียนหยางผนึกมือต่อเนื่องเป็นสาย พลังนั้นจึงกลายเป็นพายุเฮอริเคนที่บ้าคลั่ง พุ่งเข้าใส่ถังหลิงอวี้และเฉินวั่นหลี่ในพริบตา
ด้วยความเร็วระดับนี้ เจินเหรินผู้คุ้มกันเทพธรรมดาจะบังคับออกมาไม่ได้อยู่แล้ว ชัดเจนว่าอาศัยการกระตุ้นพลังของค่ายกลมาหลอมรวม
“มังกรทองทะยานฟ้า!”
คมดาบของถังหลิงอวี้พุ่งออกดั่งมังกร บิดตัวกลางพลังงานที่พล่านดั่งพายุเฮอริเคน
แต่แล้วภาพอันน่าขนลุกก็ปรากฏขึ้น — พลังงานนั้นกลืนกินคมดาบสีทองทั้งหมดลงภายในไม่กี่วินาที
และวินาทีถัดมาก็พุ่งเข้าโจมตีที่หน้าอกของถังหลิงอวี้
สีหน้าเฉินวั่นหลี่เปลี่ยนไปนิดหน่อย ไม่พูดพล่ามทำเปล่า ใช้เวทไม้กระตุ้นให้เถาวัลย์งอกขึ้นจากความว่างเปล่า พันรัดรอบเอวของถังหลิงอวี้ทันที
ในเวลาเดียวกัน หมัดหนึ่งกระแทกออกไปยังพายุเฮอริเคน
พลังของพายุปะทะกับพลังงานปราณแห่งหมัดกลางอากาศ เกิดเสียงระเบิดบ้าคลั่ง
นี่คือพลังที่เทียบเท่าระดับเหนือมนุษย์
“ไม่รู้จักหน้ามือตามือ!” นักพรตหลิวเห็นเฉินวั่นหลี่ถอยไปทีละก้าว จึงยิ้มเยาะอย่างโหดเหี้ยม