ไม่ว่าผลจะแพ้หรือชนะ เพียงดูฝีมือฟันเพียงดาบที่ผ่าฟ้าและแหวกดินของเฉินวั่นหลี่ดาบนี้ ก็ทำให้จิตใจของคนดูล่องลอย ทำให้คู่ต่อสู้ตกใจจนตับไตไส้พุงแหลกลาญ!
ในดวงตาของถังหลิงอวี่มีประกายชื่นชมวูบผ่าน — ความกล้าหาญและความกล้าแกร่งของผู้ชาย ย่อมเป็นฮอร์โมนที่ทรงพลังที่สุดเสมอ เพียงหนึ่งสายตา ก็ไม่มีวันลืมตลอดชีวิต!
หยางปาต้าอ้าปากค้าง ในหัวของเขาไม่ใช่แค่ความรู้สึกว่า 'คนรุ่นหลังน่าเกรงขาม' อีกต่อไป!
ส่วนปรมาจารย์ระดับต่ำแห่งสำนักลับทั้งหลาย ณ บัดนี้เหลืออยู่เพียงการภาวนาขอพระเจ้าหลังจากตกใจสุดขีด!
พวกเขาหวังเพียงให้สือโพเทียนด้วยความสามารถเหนือธรรมดา สลายหนึ่งจังหวะฟันที่สั่นสะเทือนฟ้าดินนี้ได้!
น่าเสียดาย สือโพเทียนในตอนนี้มีใจอยากฆ่าศัตรู แต่ไร้พลังพลิกฟ้าคืน!
พูดให้ถูก เขาไม่ได้คิดเลยว่าเฉินวั่นหลี่จะฟันหนึ่งดาบอาบด้วยอำนาจแห่งฟ้าดิน ด้วยแรงกดทับราบเป็นแพรพรรณ ทำลายวิชาต้องห้ามต่อเนื่องของเขาลงได้โดยตรง!
ตอนนี้ลมปราณภายในของเขาว่างเปล่าหมดสิ้น และดาบอันเกรียงไกรของเฉินวั่นหลี่ก็พุ่งลงมาเหนือศีรษะ ในใจเขารู้สึกราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินแตก
ในหัวเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อ แม้เฉินวั่นหลี่จะเพียงขั้นต้นของระดับเหนือมนุษย์ แต่ทำไมถึงมีพลังอำนาจถึงขนาดนี้?
สือโพเทียนควักเครื่องรางหลายชิ้นออกจากอกเสื้อ แล้วขว้างออกไปอย่างรวดเร็วเหนือการรู้ตัว
เขารู้ดีว่ามันไร้ผล!
แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น ทันทีที่เครื่องรางถูกขว้างออกไป เขาดันวิชาเคลื่อนวรยุทธ์ถึงขีดสุด พุ่งหนีไปยังไกลลิบ
อย่างไรก็ตาม คมดาบราวสายรุ้งตกลงมา เครื่องรางชั้นแนวหน้าที่พอขว้างลงสู่ยุทธภพก็สามารถก่อคลื่นเลือดและพายุใหญ่ได้ ในตอนนี้กลับเปรียบเสมือนของเล่นที่ทำจากกระดาษปิดทอง