เฉินวั่นหลี่เพียงลุกขึ้นยืน แล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า "วันนี้การประลองทหาร ยึดหลักความยุติธรรม ชนะหรือแพ้ล้วนเป็นวีรบุรุษ แต่การลงยาพิษนี่ช่างต่ำช้าเหลือเกิน ผู้อาวุโสทั้งหลายก็อยู่ตรงนี้ เทพสงครามก็นั่งคุมอยู่ มียาพิษหรือไม่มี วันนี้ต้องได้คำสรุปกันสักที!"
ถ้อยคำนี้ถูกส่งออกไปพร้อมพลังงานปราณ ทุกคนในที่ฟังได้อย่างแจ่มชัด
ชั่วอึดใจนั้น การโต้เถียงของสองฝั่งเวทีประลองก็เงียบกริบ สายตาทุกคู่หันไปมองทหารกองหลางเว่ย และหลินชวน
ในกองทัพ ความแข็งแกร่งคือสิ่งสูงสุด เก่งคือเก่ง อ่อนแอคืออ่อนแอ การเล่นกลโกงในการประลองทหาร แม้ชนะก็ดูน่าเกลียดกว่าการแพ้เสียอีก คนทั้งโลกยุทธ์ต่างรังเกียจ
ทหารกองหลางเว่ยต่างปฏิเสธพร้อมกันทางปากว่าถูกใส่ร้าย แต่ในใจกลับเกิดข้อสงสัยขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แท้จริงหลินชวนทำจริงหรือ?
แม้แต่คนกองหลางเว่ยเองยังสงสัยเช่นนี้ แล้วคนอื่นจะคิดอย่างไรยิ่งกว่า!
เมื่อเห็นหลินชวนลงจากเวทีประลอง ทหารกองหลางเว่ยต่างเปิดทางให้พร้อมกัน ใบหน้าแดงก่ำ อยากพูดก็ไม่กล้าพูด
หลินชวนตรวจอาการทหารกองหลงเว่ยหลายคนตามลำดับ สีหน้ายิ่งมืดครึ้มลงทุกที — พลังภายในติดขัด อาการถูกวางยาพิษ ล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งหมด!
สมองของเขาตันเป็นก้อนเส้นด้ายป่วนไปหมด เป็นเฉินวั่นหลี่ใส่ร้ายตั้งใจ? หรือเป็นฝีมือต้วนฉง?
หลินชวนไม่มีคำตอบ แต่เขารู้ดีว่า วันนี้หากพิสูจน์ตัวเองไม่ได้ หนทางสู่จอมทัพของเขาคงต้องจบลง!
เห็นหลินชวนหน้าซีดขาว แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าทหารกองหลงเว่ยถูกวางยา คนกองหลางเว่ยต่างตัวสั่นงันงก!
แบบนี้แม้ชนะ ก็เสียหน้าเสียตัวจนหมดปุนปลา!
ที่สำคัญคนกองหลางเว่ยทั้งกองก็ไม่แน่ใจว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือที่หลินชวนสั่งใครมาทำหรือไม่
ว่าหลินชวนอยากชนะแค่ไหน พวกเขาล้วนรู้กันดี