“ผู้ชราคนนั้น กินไท่ให้นาย ทำงานรับใช้คุนหลุนอย่างเปิดเผย แต่ข้างหลังกลับฉี่รวมกระถางเดียวกันกับเย่อู่เทียน สองหน้าสองปาก!”
“ปีศาจเฒ่านั้นหลายปีที่ผ่านมาน้ำยามากขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเย่อู่เทียนครั้งนี้กดมันลงได้ เราก็จะได้เปิดการเจรจากับถ้ำมารอีกครั้ง ไม่ขาดทุนอยู่ดี”
นักพรตตัวเตี้ยอ้วนมองชายชราในชุดนักพรต แล้วเอ่ยช้า ๆ “หลินชวนพิการสิ้นดี ภายนอกดูเหมือนเฉินวั่นหลี่เป็นคนลงมือ แต่จริง ๆ แล้วคือเจ้าอยู่เบื้องหลังผลักดันใช่ไหม?
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่มีบรรพบุรุษซางออกปาก ไกวหยวนจื่อกับต้วนฉงสองขี้แพ้นั่น ก็ไม่มีความกล้ามาคิดแผนกับศิษย์ของข้าหรอก”
“หลินชวนน่ะ ฝีมือดีพอตัว แต่น่าเสียดายจิตใจแคบ ไม่มีวันเป็นใหญ่ได้ มันมีคุณสมบัติตรงไหนจะเป็นศิษย์สายตรงของเจ้า?”
“ข้าว่าพิการไปก็ดีแล้ว ครั้งนี้ที่เจ้ากลับมา ข้าจะทุ่มทรัพยากรทั้งหมดส่งเจ้าขึ้นขอบเขตเทพ ต่อไปเมื่อถึงขอบเขตเทพ ศิษย์แบบไหนที่ขอไม่ได้?”
นักพรตตัวเตี้ยอ้วนเงียบไป ไม่พูดอะไรอีก
“เจ้าควรลงเขาแล้ว!”
“รับทราบ!”
……
เมืองหลวง ราชวัง ในท้องพระโรงประชุมราชการ
ประมุขตระกูลใหญ่กับนักปราชญ์หลายคนล้อมโต๊ะกลม ตรงหน้าวางเอกสารเป็นกองหนา
พวกเขาเพียงเปิดฉบับหนึ่งที่ส่งมาจากเย่อู่เทียน
ที่ราบหิมะภาคตะวันออกเฉียงเหนือเขตไร้ผู้คน มีพลังมารแผ่ซ่าน สัตว์อสูรออกอาละวาด มารดำรุกราน เหลือระยะจากเมืองชายแดนไม่ถึง 1,000 กิโลเมตร
เย่อู่เทียนขอออกรบ พร้อมเสนอแนวคิดของตน คือจะนำองครักษ์ส่วนตัว ทหารม้าเทียนกวนสามร้อยนาย สภาผู้อาวุโส กำลังรบชั้นเลิศของกองพลมังกรฟ้า กำลังรบชั้นเลิศของหน่วยหมาป่า รวมทั้งหน่วยเสือ รวมพลังออกรบร่วมกัน