ผู้อาวุโสลำดับสามแห่งสำนักตี้ยินจื้อหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง "แสร้งทำเป็นเทวดาสิงร่าง! ในรัศมีร้อยลี้ แม้แต่ลมพัดหญ้าไหว จะหนีพ้นการควบคุมของข้าไปได้อย่างไร"
คำพูดยังไม่ทันจบ ชายผู้นั้นยกมือฟาดฝ่ามือออกไป
คราวนี้พลังไม่มีการกระจายรอนหลุดเลย คนรอบข้างไม่รู้สึกอะไรเลย นอกจากรู้สึกเพียงสายลมอ่อนพัดผ่านใบหน้า
แต่เฉินวั่นหลี่กลับเปลี่ยนสีหน้านิดหน่อย ของเฒ่านี่ ตั้งใจปิดปากฆ่าเสียแล้ว!
หรือคาดผิด?
ผู้นั้นไม่ได้มา?
ทว่าเพียงชั่วแวบคิดนั้นเอง ก็ได้ยินผู้อาวุโสลำดับสามส่งเสียง "โอ๊ะ" ออกมา
"ไสหัวกลับไปซะ!"
แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความขึงขัง เสมือนก้องขึ้นในสมองของทุกคน พลังปราณที่ผู้อาวุโสลำดับสามฟาดออกไปมลายหายสิ้นสภาพในชั่วขณะ
"เย่อู่เทียน!"
ผู้อาวุโสลำดับสามกัดฟันพูดคำสามคำนี้ออกมา แล้วก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
วินาทีถัดมา ทุกคนเห็นเงาร่างสีครามจากระยะกว่าร้อยเมตรมาถึงในพริบตา ปะทะกับผู้อาวุโสลำดับสามจนเข้าปะทะกันกลางอากาศ
ทั้งสองเร็วราวสายฟ้า เสื้อคลุมสีครามกับสีขาวสับสลับกันกลางอากาศ เห็นแต่เงาสลัว ไม่เห็นตัวจริง
"ของเฒ่า ออกมาข่มเห็นเด็กอีกแล้วสินะ!"
"พูดเวอร์! สำนักตี้ยินจื้อเชื้อเชิญด้วยความหวังดีให้เข้าสังกัด! เจ้าหนูไร้สาระนี่ กล้าฆ่าศิษย์แห่งสำนักข้า บาปหนักหนาสาหัส!"
"วิธีเชื้อเชิญแบบอาญาเมียงคนอื่นไว้น่ะหรือ?"
"เย่อู่เทียน เจ้าตั้งใจเป็นจริงจังงั้นหรือ!"
"ครั้งนั้นพูดกันไว้ก่อนแล้ว ของเฒ่าออกมาที จัดการที!"
"......"
ทุกคนมองจนตาค้าง ชื่อเย่อู่เทียนนั้น สำหรับพวกเขาแล้วคุ้นเคยน้อยเหลือเกิน