เสียงกรีดร้องของผู่เจียฉัวดังราวกับผีร้ายนรก
แต่เฉินวั่นหลี่ก็เพียงจ้องมองอยู่อย่างนั้น ไม่ขยับใจแม้แต่น้อย
ทั้งหลิวอีอีและไจ้โก่วเมิ่งก็ไม่มีใครกล้าพูดขอชีวิต
ไป๋อินตกใจจนหน้าซีดเผือด จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้เลือดฝาด
ในความทรงจำของนาง ผู่เจียฉัวไม่เคยเป็นอย่างอื่นนอกจากคนที่ลึกลับคาดเดาไม่ได้
แต่ตอนนี้กลับไม่มีแม้แต่กำลังต่อต้าน ราวกับหมาตาย มีแต่ทางเดียวคือตายอย่างทรมาน
ประมาณหนึ่งนาทีผ่านไป เสียงกรีดร้องของผู่เจียฉัวถึงได้เงียบ
แต่การเผาไหม้ศพยังคงดำเนินต่อ
อีกราวสามนาที ศพกลายเป็นเถ้าถ่านจนหมด
แม้โยนเข้าเตาเผาศพ ก็ไม่มีทางไหม้เร็วขนาดนี้!
ชัดเจนว่า นี่ไม่ใช่เปลวไฟธรรมดา!
ไป๋อินสมองว่างเปล่าโดนสนิท ช่วงไม่กี่นาทีนั้นคือเวลาที่ยืดยาวที่สุดในชีวิตของนาง
แค่ไม่กี่นาที แต่กลับยาวนานยิ่งกว่าหลายปี
"ได้โปรด...ขอชีวิต..." ไป๋อินคุกเข่าลงกับพื้น กราบหัวรัวราวตำถั่วด้วยสัญชาตญาณล้วน ๆ
"เล่าเองตั้งแต่ต้น ข้าขี้เกียจถาม!"
เฉินวั่นหลี่หยิบเก้าอี้ออกมาจากแหวนมิติอย่างไม่ถือตัวอะไร แล้วนั่งลงตรงหน้าไป๋อิน ราวกับจักรพรรดิเหยียบยืนเหนือทาสผู้กระทำผิด
หลิวอีอีกับไจ้โก่วเมิ่งมองหน้ากัน เฉินวั่นหลี่ลงมือทำงานช่างตรงไปตรงมาและรุนแรงเสียจริง!
แต่ต้องยอมรับว่า มันได้ผลดี
ไป๋อินที่ตกใจจนขวัญแตกสลายก็สารภาพทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา
ตระกูลไป๋เพราะเรื่องฉ้อโกงถูกทางการต้าเซี่ยออกหมายเรียกตัว แม้นายพลเอินไม้จ่ายยังไม่ยอมส่งตัว แต่สุดท้ายก็ต้องหนีแรงกดดันนี้ไม่พ้น
ช่วงเวลานั้น พระมาซีผู้เป็นศิษย์ของท่านเย่ฉือนาออกมาพูดให้พวกเขา หากผู่เจียฉัว ลงอาจารย์ดำใส่เฉินวั่นหลี่ได้สำเร็จ ก็จะคุ้มครองตระกูลไป๋
ตระกูลไป๋จึงเกาะหวังราวกับฟางเส้นสุดท้าย!