ต้องรู้ไว้ว่าหัวใจปราณของสายมังกร ก็คือสิ่งที่วิญญาณแห่งฟ้าดินกลั่นตกผลึกสืบทอดมานับพันปี ถูกเฉินวั่นหลี่ดูดกลืนจนแห้งเหี่ยวเช่นนี้ หากจะให้สายมังกรสายนี้รวบรวมหัวใจมังกรขึ้นใหม่อีกครั้ง คงต้องใช้เวลาอีกราวพันปี
แม้จะดูดกันแบบนี้ แถมยังได้ยาเม็ดเก้าหยวนกลับฐานมาเสริมด้วย ก็เพียงพอให้เขาก้าวจากขั้นต้นแก่นทองขึ้นสู่ขั้นกลางแก่นทองเท่านั้น
เฉินวั่นหลี่เองก็สงสัยว่า ถึงจะกลั่นหัวใจมังกรจากสายมังกรทุกสายบนโลกใบนี้จนหมดสิ้น ก็อาจยังไม่จำเป็นว่าจะก่อร่างหยวนอิงขึ้นมาได้!
ไม่ต้องพูดถึงโลกยุคปลายธรรมะอย่างที่นี่ แม้แต่บนดาวบำเพ็ญ สำนักธรรมดา ๆ ก็ไม่มีทรัพยากรมากพอจะหล่อเลี้ยงการบำเพ็ญของเขาได้
นี่คือร่างวิถีห้าธาตุ พลังรบสูงส่งยิ่ง แต่ทุกก้าวที่ก้าวไป ต้องการพลังปราณมากกว่านักบำเพ็ญทั่วไปหลายเท่าจนถึงสิบเท่า
"เห็นแล้วใช่ไหม ถ้าเจ้าไม่สำเร็จการแปลงร่าง แม้ข้าจะไปพูดจาอ้อนวอนเจ้านายแทน เขาก็ไม่มองเจ้าตาด้วยซ้ำ!"
ราชาหมาป่าหิมะพูดกับราชาชนเงือก
ส่วนเยลีนาที่ถูกฝูงมนุษย์หมาป่าโยนทิ้งไว้มุมถ้ำ ลากกายสั่นเคลื่อนออกมาถึงปากถ้ำ ใบหน้าสวยงามสะท้อนความตระหนกต่อตื่นเหมือนเห็นเทพเจ้าเสด็จลงมาจากสรวง
ณ บัดนั้น เฉินวั่นหลี่ก้าวย่างออกมาจากมิติว่างเปล่า แขนยาวสะบัดออกไป
เสียงระเบิดดังกึกก้อง
กลางมิติว่างปรากฏพายุวิบัติแห่งการระเบิดของพลังปราณขึ้นทันที
พายุที่ห้อมล้อมด้วยพลังอันมโหฬารพัดกระหน่ำผ่านหุบเขา กวาดเอาน้ำแข็งหิมะทั้งหมดในหุบเขาพัดพลิ้วออกไปนอกแดนหุบเขา
แล้วอีกหนึ่งสะบัดมือ พลังงานพิเศษสายหนึ่งก็กระจายออกไปทุกทิศทาง จากนั้นพลังไม้แห่งชีวิตสีเขียวนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลรวมตัวกันจากนอกหุบเขาเข้ามา ก่อตัวเป็นแสงอันงดงามประกอบจากจุดแสงสีเขียวอ่อนนับล้าน