เฉินวั่นหลี่ไม่ไกระแวงว่าตระกูลโชวจะลอบกล้ำกรายอีกแล้ว
ชาวโลกย่อมเกรงบารมี ไม่เกรงคุณธรรม เมื่อวันนี้ได้เห็นฝีมือของเฉินวั่นหลี่เข้าแล้ว พวกเขาย่อมเกิดความเกรงขามมาจากใจ
ตราบใดที่ยังหาวิธีรับมือเขาไม่ได้ พวกนั้นย่อมสุภาพเรียบร้อยยิ่งกว่าใคร
อีกทั้งอย่าเลยดูถูกผู้หญิงอย่างชูอีเหยิน นางมีวิธีทำให้พวกนั้นเชื่อฟังราบรื่นไม่กล้าแหกกฎได้นับหมื่นวิธี
ที่น่ากังวลกลับเป็นสาหวังซูซีต่างหาก
แม้ถูกเขาโจมตีครั้งเดียวจนบารมีพังทลาย แต่ในฐานะนักเวทระดับนักพรตอวี้ฝ่า ฝีมือของเขากลับไม่ควรมองข้ามเลยทีเดียว
คนแบบนี้ เมื่อกลับไปถึงแดนของตน ฟื้นพลัง ฟื้นจิตหยั่งรู้ ย่อมเกิดความคิดทุจริตขึ้นมาได้
ยิ่งไปกว่านั้น ในแคว้นสยาม เขามีฐานะเหนือกว่าสามัญ มีศิษย์และหลานศิษย์ มีตระกูลที่นับถือบูชา ซึ่งมีทั้งนายพลระดับจอมทัพของแคว้นสยามปนอยู่ด้วย
เมื่อเขากลับไปแล้ว มีที่พึ่งให้อาศัย ก็ยากจะควบคุมไว้ได้
แต่ก็จริงอยู่ มีบางเรื่องที่เฉินวั่นหลี่ต้องใช้คนแบบนี้ลงมือทำ เช่น เทพเต่าเสวียนอูยังขาดวัตถุอีกมากมาย
อีกทั้งของวิเศษทั้งสี่ประการ ธาตุไม้ ไฟ ดิน และที่เหลือ ก็ยังต้องมีคนช่วยค้นหา
ส่วนซ่งเจียวเจียวและพวกนั้น ไม่รู้เรื่องวิชาเวทมนตร์ แม้ได้ยิน ได้เห็นของวิเศษ ก็อาจจำไม่ได้
พ่อลูกตระกูลอู๋ โดยเฉพาะอู๋ฉีอิน ในฐานะผู้นำเหล่าหมอผีนั้นเรื่องราวรู้กว้างจริง แต่เสียที่กิจการพัฒนายาจีนและศูนย์ฝึกอบรมการแพทย์แผนโบราณต้องให้ทั้งพ่อลูกรับผิดชอบใหญ่อยู่
อีกทั้งสาหวังซูซียังมีช่องทางค้าทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า
แต่สำหรับการควบคุมคนประเภทนี้ เฉินวั่นหลี่ก็มีวิธีของตัวเองอยู่บ้าง
ในคัมภีร์แพทย์เซียนสวรรค์ เซียนหมอผู้ยิ่งใหญ่เคยบันทึกวิชาลักษณะนี้เอาไว้ไม่น้อย
เฉินวั่นหลี่ก้าวย่างออกไปหนึ่งก้าว กล่าวเสียงดัง "สาหวังซูซี!"
"ข้าทาสผู้น้อยอยู่ที่นี่!" สาหวังซูซีรีบก้มตัวตอบรับทันที
"เมื่อเจ้าประสงค์จะเข้าสังกัดข้าเฉินวั่นหลี่เป็นทาสเป็นข้ารับใช้ ก็ต้องปฏิบัติตามกฎของข้า!"
เฉินวั่นหลี่มองลงจากที่สูง ชั่วขณะนั้นบารมีราวกับแปลงกายเป็นเซียนบนฟ้าเก้าชั้น น้ำเสียงเปี่ยมความห้ามปฏิเสธ