สมองของราชามนุษย์เงือกระสับระส่ายไปหมด ก่อนจะเดินทางมันก็มีการคาดการณ์ไว้แล้วว่า เฉินวั่นหลี่ผู้ที่เป็นศัตรูกับคุนหลุน ย่อมไม่มีวันขาดศัตรู
แต่มันคิดว่าตนเองกับคุนหลุนก็มีเยื่อใยต่อกันบ้าง จึงไม่หวั่นเกรงอะไร
ทว่ามันไม่มีวันคิดฝันไปเองว่า เพียงแค่โผล่พ้นผิวน้ำออกมา ก็จะเจอวิกฤตครั้งใหญ่ถึงเพียงนี้!
ความรู้ของมันเกี่ยวกับอาวุธร้อนของมนุษย์มีไม่มาก ไม่เคยได้เห็นด้วยตาตัวเองมาก่อน แต่สมัยอยู่ที่คุนหลุนก็เคยรู้จักพลังทำลายของอาวุธร้อนมาบ้างแล้ว
สิ่งที่พุ่งตรงมาจากฟ้าเบื้องบนคืออะไรมันไม่รู้ แม้ตอนนี้จะมีใครบอกมันว่าเป็นขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียง มันก็คงไม่เข้าใจ
แต่ความเร็วระดับนี้ พลังงานจลน์และพลังทำลายระดับนี้ ไม่จำเป็นต้องศึกษาก็ล่วงรู้ได้
แทบจะในพริบตาเดียว ทั้งสัญชาตญาณระแวงภัยในฐานะสัตว์ร้าย และสัมผัสล่วงรู้ภัยในฐานะผู้แข็งแกร่ง ต่างก็ทำให้ขนตามตัวมันลุกชันทั่วทั้งร่าง
ปฏิกิริยาแรกคือดิ่งตัวกลับลงไปในน้ำ แต่เห็นเฉินวั่นหลี่ยังนิ่งไม่ขยับ มันคิดว่าไอ้คนนี้คงตัวสั่นจนตั้งสติไม่ถูก กำลังจะส่งเสียงเตือน ก็เห็นเฉินวั่นหลี่ก้าวย่างขึ้นสู่ช่องว่างกลางอากาศ พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไป
จากใต้ผิวน้ำ มันมองเห็นเพียงชายคลุมของเฉินวั่นหลี่พลิ้วไสวตามลม มองไม่เห็นแสงสว่างที่พุ่งพร่าในดวงตาของเขา
เห็นเพียงเฉินวั่นหลี่เหยียดแขนออกไป ในมือก็มีปืนยาวปรากฏขึ้น ไม่รู้แยกมาจากศพของผู้ใด บนปืนยาวยังมีคราบเลือดที่แห้งค้างอยู่
เฉินวั่นหลี่จับปืนยาวนั้น โยนขึ้นกลางอากาศ
ชั่วอึดใจ ปืนยาวก็พุ่งทะยานออกไปเหมือนจรวด ทะลุกำแพงเสียง พุ่งออกจากอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง และปะทะเข้ากับขีปนาวุธนั้นเข้าอย่างจัง
เสียงระเบิดดังกึกก้อง
บนเกาะเล็กแห่งหนึ่งในระยะไกล โอลาและนักบำเพ็ญแห่งหมีรัสเซียที่ถือกล้องส่องทางไกลอยู่ เห็นเพียงแสงสว่างสีขาวจ้าพุ่งออกจากมือของเฉินวั่นหลี่