เฉินวั่นหลี่ลงมือซ่อมแซมมหาจักรกันทันที เวลาแน่นภาระหนัก เขาจึงไม่ย่อมประหยัดวัตถุวิเศษกับเครื่องราง
โชคดีที่ทะเลกุยหมิงสถานที่แห่งนี้ของดีไม่น้อย วัตถุวิเศษจำนวนมากหาได้ในท้องถิ่น ชาวเจียวหรานก็ยังมีของสำรองอยู่พอสมควร
บางส่วนก็ต้องเขาเอาของตัวเองออกมาเติมเอง ไม่น้อยที่ได้มาจากเกาะเยว่ซินกับก้นทะเล ตอนนี้ต้องเผาทำลายเป็นของสูญเปล่าไปเป็นว่าเล่น
แม้เฉินวั่นหลี่จะร่ำรวยมั่งคั่ง ตอนนี้ก็ยังรู้สึกเจ็บปวดในใจไม่น้อย
ฝ่ามือหนึ่งก็บ่นพึมพำว่าทำเพื่อพวกพ้อง อีกฝ่ามือก็บ่นว่าควรให้พี่เย๋อออกค่าใช้จ่ายให้ซะบ้าง
ราชาเจียวหรานมองเฉินวั่นหลี่ปากด่าไปเรื่อย มือทำงานรัวราวสายฟ้า ก็ช่วยลงมือเป็นลูกมืออยู่ข้าง ๆ
ต้องยอมรับว่าผ่านก้นทะเลกับเกาะเยว่ซินมาแล้ว เฉินวั่นหลี่เรื่องการหล่อหลอมม่านพลังกั้นกับจักรกันยิ่งทำยิ่งชำนาญขึ้นทุกที
เมื่อก่อนต้องใช้เวลาหลายวันหรือนานกว่านั้นถึงจะเสร็จ ตอนนี้ใช้เพียงคืนเดียวก็เสร็จราว ๆ แล้ว
"เรียบร้อย เหลือแค่ด้านที่พวกทรยศของเจ้านำออกไปแล้วนั่นแหละ ด้านนี้ตัดขาดแล้ว ด้านนั้นก็จัดการง่าย!"
เฉินวั่นหลี่จัดการมหาจักรของเกาะหินที่ห้าเสร็จ ก็คลายใจหายใจโล่ง
"แกจะเลิกพูดว่าคนทรยศของบ้านข้าได้ไหม อย่าคิดว่าข้าไม่รู้นะ แกแอบกระทบว่าข้าผู้เป็นราชาไร้ความสามารถ ถึงได้มีคนทรยศ!"
ราชาเจียวหรานกล่าวอย่างขุ่นเคือง แม้เธอจะเก่งกาจ ซ่อมผนึกเร็วกว่าคุนหลุนเสียอีก แต่ก็อย่ามัวเอาเข็มจิ้มปอดเจียวข้าได้ไหม!
เจียวก็มีอารมณ์นะเฟ้ย!
"แล้วมันไม่ใช่งั้นหรือ?" เฉินวั่นหลี่ถามกลับ