เขตทะเลกุยหมิง
ผิงฉีไห่พร้อมด้วยศิษย์สำนักกุยอินจงอีก 12 คน ได้เดินทางเข้ามาทางปากทางเรียบร้อยแล้ว
แม้ที่มาถึงครั้งนี้จะล้วนเป็นศิษย์ชั้นเลิศ แต่ก็มีบางส่วนที่มาร่วมออกเก็บของทะเลเป็นครั้งแรก
เมื่อมองเห็นพื้นที่ "ทะเลในทะเล" ตรงหน้า ทุกคนต่างตื่นตะลึงอย่างมาก
ด้านหนึ่งคือท้องทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แต่ผิวน้ำกลับดำสนิท
อากาศมีกลิ่นคาวปลาฉุนเฉียว เหมือนกับการเดินเข้าไปในตลาดซีฟู้ดที่สภาพไม่สะอาดนัก
อีกด้านหนึ่งเหมือนหินโสโครกมืดมนกองรวมกันเป็นภูเขา บนหินโสโครกบางครั้งจะพบเห็นสิ่งมีชีวิตใต้ท้องทะเลบ้าง
ใต้เท้าคือทรายที่แทรกซึมน้ำทะเล เดินไปมาก็มักเหยียบโดนซากสิ่งมีชีวิตใต้ทะเล ทั้งเปลือกหอย เปลือกกุ้ง และอื่น ๆ
แสงสว่างทั้งหมดในพื้นที่นี้ มาจากก้อนแสงสีเขียวราวกับไฟผีที่ลอยเหนือผิวน้ำ
"เอ๊ะ… อาจารย์ฝ่ายอาว นั่นมันอะไรน่ะ" หยางจวีเจียงชี้ไปที่ไฟผีสีเขียวนั้นแล้วถาม
"หมิงฮั่ว เปลวเพลิงหมิง!" ผิงฉีไห่เงยหน้าขึ้น ใบหน้าไร้ความรู้สึก
"แล้วพวกเรากำลังจะค้นหาอะไรกันที่ชายหาดแห่งนี้หรือ"
หยางจวีเจียงเป็นครั้งแรกที่มาร่วมออกเก็บของทะเล จึงตั้งคำถามไม่หยุด
ผิงฉีไห่กวาดสายตามองคนทั้งหมด แล้วกล่าวว่า "ตอนนี้พวกเจ้าคงรู้แล้วว่า กุยหมิงไห่ หรือทะเลกุยหมิง คือพื้นที่ทะเลใต้ทะเล
ก็คือหนึ่งในกุยซวีในตำนาน ท้องทะเลที่พวกเจ้าเห็นอยู่ตอนนี้ ก็คือเขตทะเลกุยหมิง
เป้าหมายของพวกเราในครั้งนี้มีสามแห่ง ดูแผนที่ในมือข้านี่!"
ทุกคนต่างรุมล้อมมาดู เห็นว่าในมือของผิงฉีไห่คือม้วนหนังแกะที่วาดแผนที่อย่างเรียบง่าย
จุดที่ระบุไว้ไม่มาก มีเพียงห้าจุด ในจำนวนนี้สองจุดสีแดงอยู่สุดปลายแผนที่
อีกสามจุดสีดำอยู่ตรงใจกลางแผนที่ ระยะห่างกันไม่มาก