เฉินวั่นหลี่สำรวจร่างของสือเย่อเฟิงขึ้นลงไม่กี่ครั้ง ก็หัวเราะเยาะออกมาเสียงหนึ่ง "หน้าหนาจริง ๆ นะนาย กล้าเปิดปากแบบนี้ได้ไง คิดว่าฉันเฉินวั่นหลี่ปั้นจากโคลิน่ะหรือ"
คำพูดออกมาเพียงเท่านี้ คนทั้งที่ก็คิดว่าสือเย่อเฟิงต้องลุกเป็นไฟ
โดยเฉพาะลูกน้องของสือเย่อเฟิง ย่อมรู้ดีว่าเจ้าเกาะผู้นี้ภายนอกดูมีบารมีปรมาจารย์ ทุกอย่างดูสงบเยือกเย็น แต่ความจริงแล้วเป็นพวกขี้โมโหโหดร้าย
แต่ใครจะไปคาดคิด ว่าเจ้าตัวที่ปกติอารมณ์ร้อน คราวนี้กลับไม่ประทุโทสะทันนัด แค่หัวเราะเยาะเย็นชาออกมาสองสามเสียง
แม้แต่น้ำเสียงก็แทบไม่เปลี่ยน กล่าวเรียบ ๆ ว่า "เฉินวั่นหลี่ ชื่อเสียงของนายฉันเคยได้ยิน แต่ตระกูลสือของฉัน นายอาจไม่เคยรู้จัก
อย่าคิดว่าคนเรียกนายสักคำว่าราชาแห่งฮั่นตง เอ่ยปากชมเชยสักสองสามคำ แล้วนายจะคิดว่าตัวเองเป็นตัวเป็นตน
ยิ่งอย่าคิดว่าแค่กึ่งก้าวเหนือมนุษย์ ครองความเป็นหนึ่งในโลกมนุษย์ แล้วจะสามารถเทียบชั้นเคียงบ่ากับผู้ที่เหนือมนุษย์ได้"
สือเย่อเฟิงพูดจบ สายตากวาดมาที่ถังหลิงอวี่อีกครั้ง "เธอไม่ใช่ว่ารู้เรื่องราวมากมายอยู่หรือไง ฉันไม่สนว่าเธอได้ข่าวมาจากไหน รีบบอกมันซะตอนนี้เถอะ เสียทีที่จะทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน!"
ถังหลิงอวี่ยักไหล่ "นายอยู่บนเกาะรกร้างจนสติฟั่นไปแล้วหรือไงกัน"
"???" สือเย่อเฟิงหน้าเย็นวาบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้นเกรี้ยวกราด
"ตระกูลสือเทียบคุนหลุนได้หรือเปล่า" ถังหลิงอวี่ถามพร้อมรอยยิ้ม
สือเย่อเฟิงไม่ตอบ
ตระกูลลับและสำนักที่แอบซ่อนตน ฐานะแม้ไม่ใช่ธรรมดา ในวงการยุทธ ไม่มีใครกล้าดูถูก
ท่ามกลางนั้นก็ไม่ขาดผู้ที่แข็งแกร่ง และมีผู้เหนือมนุษย์ระดับใหญ่นั่งประจำ อย่างประมุขและผู้อาวุโสของสำนักตี้อิน ล้วนอยู่ในขั้นเหนือมนุษย์