เย่ซื่อน่าถอยกลับไปยืนข้างเจิ้นซวี่จื่อสามคน หันมามองเฉินวั่นหลี่ด้วยสายตาเย็นชาเฉียบคม
เด็กหนุ่มผู้นี้พลังอาจราวสายธารไหลทะลวงขึ้นฟ้า ลมหายใจในตัวชัดเจนว่าสูงถึงระดับเหนือมนุษย์สามดาวขึ้นไปแล้ว
เพียงสามวัน กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าสะพรึงเช่นนี้ หรือว่าจะได้อยู่ในอุโมงค์กับ...
สีหน้าเย่ซื่อน่าแปรปรวนไม่หยุด แววตาซับซ้อน เหมือนนึกถึงความลับอันสะเทือนฟ้าบางประการ มุมปากกระตุกแน่น
เจิ้นซวี่จื่อที่บังคับให้งูเลือดราชาถอยไปนั้น เช่นเดียวกับเย่ซื่อน่า ต่างสำเร็จเหนือมนุษย์สี่ดาวแล้ว ทั้งคู่จึงรับรู้ได้ทันทีถึงการเปลี่ยนแปลงมโหฬารของเฉินวั่นหลี่
งูเลือดราชาตอนนี้ทั่วร่างเปียกโชกด้วยเลือด เห็นเช่นนั้นก็ไม่ฝืนสู้ต่อ จึงเลือกถอยหนีไปทางเฉินวั่นหลี่
หลี่ฉางเซิ่งรู้ตัวช้า ตะโกนเสียงห้วน ก้าวเท้าเดียวตามทัน ชกมือติดตามไป
"หมาแก่มาพอดี!"
เฉินวั่นหลี่ส่งเสียงดังกึกก้อง หมัดที่เดิมทีพุ่งเข้าหาเย่ซื่อน่า พลันหันไปรับหลี่ฉางเซิ่งโดยตรง
หลี่ฉางเซิ่งอารมณ์พลุ่งพล่าน เขาแม้จะรองจากเจิ้นซวี่จื่อ แต่ก็มีพลังระดับเหนือมนุษย์สองดาว
เฉินวั่นหลี่เรียกเขาว่าหมาแก่ทุกคำ หลี่ฉางเซิ่งที่อารมณ์ร้อนอยู่แล้วย่อมไม่พอใจมานาน
หมัดของทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ พลังทะยานฟ้ากวาดไปรอบด้าน พลังงานปราณป่นปั่นดุจพายุ
เสียงตูมดังสนั่น ร่างหนึ่งถูกกระแทกกระเด็นถอยหลัง
ชาวบ้านต่างยังทันตัว จนกระทั่งร่างนั้นปลิวไปดุจว่าวขาดสาย พุ่งชนต้นไม้ยักษ์หักโค่นไปเจ็ดแปดต้นติดต่อกันอย่างไร้การควบคุม ทุกคนจึงเปลี่ยนสีหน้า
เมื่อร่างนั้นร่วงถึงพื้น เสียงตูมกึกอีกครั้ง พื้นดินแหวกเป็นหลุมลึกทันที!
"ฉางเซิ่ง!" เจิ้นซวี่จื่อตะโกนลั่น กายสั่นหายไปปรากฏตรงหน้าทันที