ปึง!
หมัดนี้ปะทะเข้าเต็มอกของเย่อู่เทียน
แสงอร่ามบนร่างของเขาแตกร้าวเป็นชั้น ๆ ราวกระจกแตก กลายเป็นฝุ่นแสงระยิบระยับร่วงโรยจางหาย
เลือดพุ่งออกจากปาก
มารอู่ที่คอยจังหวะมาตลอด พร้อมมารเงาอีกหลายตนแห่งขั้นเหนือมนุษย์ ยกมือดูดเอาเลือดนั้นเข้ามา
ทาลงฝ่ามือแล้วเผาด้วยเปลวเพลิงดำ ปากกล่าวคาถาไม่หยุด
เปลวมารนับไม่ถ้วนล่องลอยมุ่งสู่เย่อู่เทียน พวกมันปล่อยคาถามารโลหิตอีกครั้ง แต่คราวนี้ใช้เลือดของเย่อู่เทียนเป็นสื่อ
มารเงาผู้นำหนึ่งตน กับมารเงาขั้นเหนือมนุษย์อีกสี่ตน ปล่อยคาถามารโลหิตที่แกร่งที่สุดพร้อมกัน
"ตาย!"
ตึง! ตึง! ตึง!
ภายในร่างของเย่อู่เทียนดังเสียงเหมือนเนื้อเลือดพังทลายต่อเนื่อง หมอกเลือดระเบิดออกทั่วผิวร่าง
วินาทีนั้น เทพสงครามผู้เคยครองสมรภูมิราบคาบคนนี้ ดูเหมือนต้องแบกรับความเจ็บปวดมหาศาล เส้นเลือดบนหน้าผากพองขยายเต้นถี่
หยางจู่ก้าวย่างหนึ่งครั้งก็มาถึงตัวเย่อู่เทียน เงาเซียนเหนือศีรษะของเขามีชีวิตชีวายิ่งขึ้น แอบมองเห็นเงาของชางฮั่วจวี่อยู่บ้าง
หยางจู่กระชับหมัดแน่น เงาเซียนชางฮั่วจวี่เหนือศีรษะก็ทำท่ากระชับหมัดตามสัมผัส
ชั่วขณะนั้น ราวกับพลังของฟ้าดินโดยรอบทั้งหมดถูกเขาบีบรัดเข้าไว้ในหมัดอย่างช้า ๆ
หยางจู่ยกแขนขึ้น หมัดหนึ่งกระแทกลงที่ศีรษะของเย่อู่เทียน
เย่อู่เทียนที่ต้องรับคาถามารโลหิตของเหล่ามารเงา การเคลื่อนไหวชักช้าไปเพียงเล็กน้อย
เขามีเพียงเวลาเอียงตัวถอยหลัง หมัดนั้นไม่ได้ปะทะศีรษะ แต่ทะลุผ่านกระดูกอกของเขา
พร้อมกับเนื้อเลือดที่พุ่งกระจาย และชิ้นส่วนเนื้อที่ระเบิดโปรยปรายกลางอากาศ