ปรมาจารย์หยางเงยคางขึ้นเล็กน้อย หรี่ตามองสัตว์มารทั้งสองที่ฝึกถึงขั้นปลายเหนือธรรมชาติ และเข้าใกล้เทพเทียมเพียงครึ่งก้าว ที่กำลังพุ่งเข้าสังหารเย่อู่เทียน
ภายในถ้ำมารนั้น เจ้าถ้ำทั้ง 72 ตนล้วนเป็นผู้แกร่งแห่งขั้นเทพ
ส่วนขอบเขตที่อยู่ใต้ขั้นเทพ พลังต่อสู้ได้ล้ำเลิศเหนือความสามารถเหนือธรรมชาติไปมาก แต่ยังไม่ข้ามเหวแห่งฟ้า นั่นคือ "เทพเทียม"
พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ ในระดับเทพเทียม เส้นทางเหนือธรรมชาติได้บรรลุความสมบูรณ์แล้ว และด้านพลังต่อสู้สามารถฆ่าผู้แกร่งปลายขั้นเหนือธรรมชาติได้ภายในพริบตา
หากเปรียบด้วยเส้นทางการบำเพ็ญโบราณ ก็พอเข้าใจได้ว่าเป็นสถานะแก่นทองบริบูรณ์ ที่ต่อเมื่อไหร่ก็สลายแก่นสร้างหยวนอิงได้
ที่ยังไม่สร้างหยวนอิงได้ ก็เพราะเงื่อนไขภายนอกไม่อำนวย ไม่มีพลังวิญญาณเหลือเฟือพอ
เมื่อเทียบกับหยวนอิง การที่ยังไม่ก่อตัวเป็นหยวนอิงก็คือเหวแห่งฟ้า
แต่เมื่อเทียบกับขั้นแก่นทอง ขั้นบริบูรณ์แบบนี้ในด้านพลังต่อสู้ย่อมเหนือกว่าปลายขั้นแก่นทองอยู่ห่างไกลนัก
ในเจ็ดผู้อาวุโสแห่งกุนลุน ยังมีสามคนที่ค้างอยู่ในขั้นเทพเทียม
รวมถึงปรมาจารย์หยางด้วย
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ขวางทางพวกเขาเลยแม้แต่น้อย จากการครองยอดสุดของโลกในยุคปลายธรรมะแห่งโลกใบนี้
ยิ่งไปกว่านั้น แม้แต่ในกุนลุนและสำนักซ่อนเร้นทั้งหลาย ผู้ที่ก้าวเข้าถึงขั้นเทพก็นับได้ด้วยปลายนิ้ว
ในการตัดสินของปรมาจารย์หยาง เย่อู่เทียนอาจเข้าใกล้เทพเทียมเกือบเต็มที่แล้ว เขาจึงต้องประเมินดูสักครั้ง
เล่ยหวงฮูมีร่างใหญ่กว่าเสือธรรมดาถึงสามเท่า ขนสากปกคลุมด้วยลายสายฟ้าสีน้ำเงินหมุนวนไปทั้งตัว พอแหงนปากกว้างเผยออกมาก็พ่นลูกสายฟ้าก้อนโตพุ่งเข้าปะทะเย่อู่เทียน
และทุกครั้งที่มันกระโดดขึ้นฟ้าแล้วลงสู่จุดหมาย จะก่อให้เกิดพายุสายฟ้าต่อเนื่องกันเป็นสาย
ชั่วขณะนั้นเอง กลางอากาศก็ปรากฏสายฟ้าสีน้ำเงินนับไม่ถ้วน เสมือนร้อยเรียงเป็นตาข่ายไฟฟ้าแน่นทึบ กากบางสาดประกายไฟฟ้ากระหน่ำ