เฉินวั่นหลี่จัดการเรื่องงูเหลือมเลือดให้เรียบร้อย แล้วก็นั่งคุยเรื่องสาระน่ารู้กับบรรดาสตรีอยู่ครู่ใหญ่
เมื่อได้ยินว่าเฉินวั่นหลี่ตกลงจะไม่ออกเดินทางขวักไขว่อีกจนถึงช่วงเทศกาลปีใหม่ ชูอีเหยินและคนอื่น ๆ ต่างดีใจกันอย่างจริงจัง
ซ่งเจียวเจียวกับชูอีเหยินตื่นตัวกันทันที ตกลงใจจะจัดงานเลี้ยงส่งท้ายปีสักครั้ง เรียกคนที่ควรเรียกมาให้ครบ เพื่อฉลองความยินดีกันให้สมใจ
ตลอดปีที่ผ่านมา เฉินวั่นหลี่เดินทางขวักไขว่ตลอด ธุรกิจวงการค้า รวมถึงการขับเคลื่อนคลินิกตระกูลเฉิน ล้วนเป็นฝีมือของบรรดาสตรีกับพวกพี่น้องเพื่อนฝูง
เฉินวั่นหลี่ก็ไม่ปฏิเสธงานเลี้ยงส่งท้ายปีนี้
ชูอีเหยินคำนวณไว้ว่า นอกจากคู่สามีภรรยาเจี่ยเจิ้งชู ตระกูลอู๋ สำนักเจิ้งชี่ และเซียวจ้านซึ่งเป็นแกนหลักแล้ว
ยังต้องเรียกทั้งสำนักพระโพธิสัตว์ ท่านเฉียน ตระกูลเคอ เหล่าตระกูลมั่งคั่งแห่งฮั่นตง กระทั่งสมาชิกแกนหลักระดับล่างลงมาอีกให้มาร่วมด้วย
แม้สมาชิกระดับล่างจะรู้จักเฉินวั่นหลี่น้อยก็ตาม
ก็เพียงแค่รู้ว่าเกียรติยศระดับปรมาจารย์ของท่านเฉิน และอำนาจสั่งการที่ทะลุฟ้าทะลุดินทั้งสายมืดสายสว่าง
แต่แค่สองข้อนี้ ก็เพียงพอจะทำให้คนทั้งบริษัทเป็นอันหนึ่งอันเดียว ทั้งกลุ่มบริษัทเฉินไม่มีใครมีเกียรติภูมิเทียบชั้นได้
แม้แต่ชูอีเหยินและซ่งเจียวเจียวก็ทำไม่ได้
ทุกคนล้วนรู้ว่า ด้วยเพราะท่านเฉินเท่านั้น ธุรกิจของกลุ่มบริษัทถึงได้ราบรื่นไร้ตันในฮั่นตง และก้าวขึ้นสู่ฐานะระดับชั้นนำสูงสุด
แม้แต่บริษัทและตระกูลมั่งคั่งในมหานครอย่างมหานครปีศาจหรือนครหลวง พอได้ยินชื่อกลุ่มบริษัทเฉิน ก็ต้องให้เกียรติสักไม่น้อย
คนเหล่านั้นจำนวนมากไม่เคยเห็นตัวเฉินวั่นหลี่มาก่อน รู้เพียงว่าเจ้าของที่แท้จริงเป็นคนเช่นนี้
ชูอีเหยินเห็นว่าการที่เฉินวั่นหลี่ออกมาพบเห็นตัวจริงสักครั้ง ย่อมเป็นการปลุกใจคนระดับล่างอีกทางหนึ่ง